Soyadı kanunu çıktığında atalarının Sadıkgil olan lakabından esinlenen babası Perinçek soyadını aldı.
Perinçek bugüne kadar ne atalarına ne de kendi düşüncelerine hiçbir konuda sadık kalamadı. Sürekliliği olmayan, erozyona uğrayan, popülist yaşamı, tutumu, sahne şovları, medya kullanma kalkışmaları güven vermedi. Her dönem sırtını birilerine yaslama yaftalarının arşivleri tutulamaz oldu.
Perinçek, 1968’in önderlerinin idamlar, yargısız infazlar ve işkencelerde katledilmeleri sonrası ortaya çıktı. Fikir Kulübünde istifadan doğan boşluk sonrası kısa süre başkanlık yapmasına mevzileniyor. Perinçek, o dönem Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının gölgesine yaklaşmadı. Toplumda oluşan Deniz Gezmiş sevgisi üzerinden pazar yaratmak için Deniz Gezmiş ile sohbetler yaptığını gündeme taşıdı. Deniz’in yoldaşları Perinçek’i ‘Aslanlar meydanlardan çekilince Perinçek ortaya çıktı’ söylemleri ile şiddetle yalanladılar.
1970 ortalarında gelişen işçi, köylü ve gençlik hareketi üzerinden 68 mücadelesinin değerlerini sahiplenmeye kalkıştı. İşçilerin, köylülerin gelişen hak ve özgürlük mücadelesinin rüzgarını arkasına almaya çalıştı. 28 Ocak 1978’de Türkiye İşçi Köylü Partisi’nin kuruluşunu gerçekleştirerek Genel Başkanı oldu.
Başkanlık sarayında İşçi, köylü ve gençliğin kendine gelmesini bekledi. Beklentisi boşa çıkınca; İşçilerin, köylülerin, gençlerin üzerine zabitlerini gönderdi. Zabitleri işçi ve köylüler ile birlikte mücadele yürüten gençlere saldırdılar, ihbar ettiler, katlettiler.
12 Eylül 1980 askeri cunta sonrası 1990 yıllarda gelişen işçi hareketleri, sendikal mücadelenin gelişimi ile İşçi ve köylüden vazgeçerek, vaaz vermek için Sosyalist Parti’yi kurdu.
1990 sonrası Kürt halkının anadilde eğitim, eşit gelir dağılımı, köy isimlerinin değiştirilmesine karşı toplumsal mücadelenin olduğu dönemlerdi. Perinçek, gelişen her mücadelede olduğu gibi bu fırsatı kaçırmak istemedi. “Türklere sosyalist önderlik yapamadım, Kürtlere sosyalist önderlik yapabilir miyim?” Diye düşünmüş olabilir mi? Elinde gül, soluğu Bekaa Vadisinde aldı. PKK lideri Abdullah Öcalan ile görüştü. Birlikte sahada top koşturdu. Röportajı kamufle, deplasmanda sahaya çıkarak orta sahadan atak yapmak istedi. Gol yediğini Türkiye’ye döndüğünde anladı.
Mağlubiyeti kabullenerek, Sosyalizmden umutlarını kesti.
Elinde sermaye kalmayınca, tekrar işçilere yüzünü dönerek, 1992’de İşçi Partisini kurdu.
İşçiler sokaklarda, fabrikalarda, meydanlarda hak ve özgürlük mücadelesi veriyorlar. Sendikalar grev çadırları kuruyor. Gençlik parasız, bilimsel eğitim istiyorlar. Perinçek’in ne bu alanlara gidecek yüzü ne de örgütlü sınıf gücü vardı. Tutunamadı! Generaller ile işçileri yan yana getiremedi. Bir daha dönmemek üzere işçilerden umudunu kesti. Perinçek, özüne dönerek, işçileri bırakıp generallerin yanına gitti. Emekli Generaller ile birlikte Vatan Partisi’ni kurdu.
Askeri karargâh kurma edası ile vatan savunması özentisi içine girdi. Öncesinde kontr gerillanın güdümünde, daha sonra MİT’in denetiminde görev yaptığı gün yüzüne çıkan Abdullah Çatlı’dan boşalan yere mi talip oldu? Akabinde Avrupa ülkelerinde Ermeni karşıtı şovlara başladı.
Her dönem iktidar olacağını çığıran Perinçek’in, 14 Mayıs 2023 Cumhurbaşkanlığı seçimlerine 100 bin imza toplayarak Cumhurbaşkanı adayı olacağını açıkladı.
İktidarın mancınık desteği, Aydınlık gazetesinin “kahramanlar göreve” çağırıları, Vatan Partisi yöneticisi madalyalı emekli generallerin maymuncuk denemeleri, adaylık kapısını aralayamadı. Cumhurbaşkanlığı aday adaylığı imzası 20.000 civarında kalınca, Perinçek perdeyi kapayarak meydanlara havlu attı. Tekrar Kürt düşmanlığı üzerinden Külliye’nin kapısına dayandı. Perinçek, Cumhur İttifakına girmeyi istiyor. Perinçek’in, 2000’e Doğru dergisi yazarı yol arkadaşı Halit Güngen’in katilleri ilan ettiği Hizbullahçıların Avukatları, Hüda Par adayları ile aynı listede saf tutmanın peşine düşmesine, düştüğü seviye mi seviyesizlik mi denilir?
Buna siz karar veriniz.
Hadi hayırlısı…
