Kuşağımızın şairi, kıymetlimiz; çok özleneceksin…
…
İsmail abimle yoldaş da olunca, yaşadıklarımızın benzerliğini fark etmeye başlamıştım.
Abim Eskişehir’de okuyordu ve onu şaşırtan mı yoksa hayal kırıklığına uğratan mı desem bir yaşanmışlık anlatmıştı.
Bugün gerekçesini hatırlamadığım bir nedenle, Bulgar Komünist partisi üyesi iki genç Eskişehir’e geliyor.
Abimle aynı ortamda oldukları sırada, Eskişehir için normal sayılacak bir faşist saldırı gerçekleşiyor.
Olay şu: Bir İGD’li “Arkadaşlar faşistler baskına geliyor” dediği an herkes önceden planlandığı gibi hazırlanıyor.
Abim BKP’li gençler için : “Bunlar komünist, faşistler den korkmaz bizimle birlikte savaşır sanıyordum. Adamlar korkudan renk değiştirdi” demişti.
Geçenlerde İKD’li eski bir yoldaşla çay içip sohbet ettik.
İkd’nin Ankara’ya yürüyüş eyleminden söz ederken, aynı eylemde olmamıza rağmen yıllar sonra sosyal medya sayesinde tanıştığımızı konuştuk.
“Kitap öyle kurukuruya yazılmaz. Yaşanmışlıkla yazılır. Sen bunları yaz asıl” Dediği olay, Bakiye Beria Önger bildirilerini, Eskişehir’e götürmemdi.
Beria Önger İKD genel başkanı olarak, İstanbul’dan bağımsız senatör adayı olmuş kırkbin oy almıştı.
İstanbul’un o zamanki seçmen sayısını düşünürsek, bu oy oranı çok iyiydi.
Ancak seçim çalışmaları için bastırılan bildiriler, sadece İstanbul da değil birçok şehir de dağıtıldı.
Eskişehir’i bilmem nedeniyle olmalı, otobüs biletimi almışlar ve iki balya bildiriyi götürmemi (emreden) dünyadan habersiz şeflere, bildirilerin Eskişehir otogarında fark edilmesinin, orada öldürülmem için yeterli olabileceğini anlatamadım!..
Eskişehir de otogar faşistlerin, tren garı devrimcilerin elindeydi.
Bildiri balyaları dört tarafı ip ile sarılmış, yani ne taşıdığım ayanbeyan meydanda.
Siyasi bunlar eyvallah, sorun şu devrimciler mi şüpheli! Ve doğal olarak “devrimci uyanıklık” denilen olaya da vakıf değiller.
Tek bildikleri emir vermek; dinlemek ve anlamak onlar için gereksiz zaman kaybı.
Otobüsten indiğimde hava yeni aydınlanıyordu. Bagajdan balyaları indiren muavin, bunları adeta “defol git hemen” der gibi önüme attı.
“Burada komünist var” Diye seslense, oradan sağ çıkarılmazdım.
Sessiz ve hızlıca Beria Önger’in yüzü ve sözleri görünen bildirileri bir taksiye attığım gibi, Porsuk nehri kıyısında bulunan sendikaya götürdüm.
Hep söylüyorum!
Bizim tarihimizin de bir Stalin’e ihtiyacı vardı.
İzmir İKD, İstanbul İKD ile Bursa’da geniş bir meydanda buluştu.
Bir gece önce Aliağa da kadın yoldaşların kaldığı evlerin önlerinde devriye gezmiştik.
Bursa’da gece Tayyare sinemasındaki etkinlikten sonra Hürriyet mahallesine gittik.
Kadın yoldaşlar evlere dağıtıldı. Burası İGD nin semtiydi ancak bu gençler bize güven vermedi.
Hepsi parlak göçmen çocuğuydu ve yüzlerine bakınca, ömürleri boyunca bir kez bile zorluk görmemiş, sıfır eylem görüntüleri vardı.
Bunların gece saldırı olursa kadın yoldaşları koruyacağına inanmadık.
Semtin ortasındaki meydanda, tenekeler içinde ateşlerimizi yaktık ve sabahı öyle getirdik.
Sabah Bursa dışına kadar miting ve öğlen Bilecik mitingi sonrası nihayet Eskişehir!..
İzmir’den sonra uyumamış ve yorgunduk.
Korteji Şarüyük parkında karşılayan ve güvenliği devralacak İGD’li leri görünce, yoldaşlar çocuklar gibi sevinmişti.
Çatık kaşlı, sert bakışlı yoldaşları otobüsün içinden gören öyle bir ohh çekiyordu ki, orada olacaktınız!
Nihayet dinlenecek ve uyuyabilecektik.
Hepsini yazamam tabii, Eskişehir’den Çerkez Müjdat, Tatar Osman, Carlos Suat’ı tanımamış olanlar Eskişehir İGD’yi tanımamıştır.
Şarüyük parkı Tatar semtindeydi ve semt TKP ‘li lerin elindeydi.
İGD’li arkadaşlara abimi sordum; parkın kuzeydoğusunu işaret ettiler.
Parkın karanlık yanına doğru yürüdüm.
Abimin sesini tanıdım “Suat başını eğerek gel, buradayız”
Mezarlık tarafına siper yapmış ve içine uzanmışlar. Ortada abim sağında ayı Sabri. Diğerini anımsamıyorum.
“Pol Birli polisleri göndermişler bak karşıdalar. Bu faşistler parkı tarayabilir”
Abimle gurur duymuştum. Onun İzmir’e geldiğinde bana söylediğini ona söyledim
“Benim yapabileceğım bir şey var mı?”
Çimenlere uzanmıştım, yorgunluktan uyuyakalmışım. Gece yarısı, bir kadın ve bir erkekten oluşan devriye üstüme battaniye örterken uyandım.
“Serin oldu, hasta olursun”
Çay sohbeti yaptığım yoldaş hatırlattı; İKD konvoyunu Eskişehir’de karşılayanlar içinde Hasan Hüseyin Korkmazgil de vardı..
İGD’yi yaşayanlar, yaşatanlar yazarsa anlamlı olur.
Diğer türlüsü yavan ekmek!..
