İki gündür bahçemizi topluyorum.
Yeşilden bakıra dönen yapraklar,
dağılmış papatyalar, domatesler, patatesler, naneler…
.
Bahçenin çimenleri arasına
bir savaşı kaybetmiş askerler gibi
dağılıp kalmışlar.
Zor hepsini yeniden bir araya getirmek.
.
Yaklaşınca yaş seksene
insan yorulmamalı.
Yanında, sevdiği biri olmalı,
kendisine bir bardak su uzatan.
Doğadaki renklerin değişim mucizesini
bir masal anlatır gibi,
anlatabilmeli sevgilisinin elini okşayarak.
.
Çok zordu bahçeyi toparlamak.
Ölesiye yoruldum.
.
Çekilince kuşlar yuvalarına,
başlayınca pencerelerden ışıklar akmaya
baktım gökyüzüne.
Yıldızlar, bir demet papatya gibi
duruyordu şehrin üzerinde.
.
Akşam rüzgârı okşuyor hafifçe saçlarımı.
Ben, anımsıyorum sevdiğimin ellerinin yumuşaklığını.
.
Çok yorgunum ama
çekilmeyeceğim dinlenmeye.
Bir şiire dönüştürmeliyim güzel dileklerimi;
aramızda onlarca dağ bulunan sevgiliye…
.
Ah, güzel yüreklim!
Yedi tepeli kentin sahilinde yürürken,
balıkçılara yazacağın şiirlerde,
anlatacağın masallarda
unutma beni…
.
Ben çok yorgunum,
sen yorulma.
.
08.11.2026
Molla Demirel
