İncir ağacındayım, dardayım
Başka nereye sığar
Annesine
küskün çocuklar
.
İncir ağacındayım , darda
İçini çekerek gitti güneş
denizlerin ardına
.
Saçlarımı çekiştirip durma
Alaçatı rüzgârı
Kalıcı değilim,
küskünüm sadece
Hem seslenir babam birazdan
-” in artık oğlum, barışmak istiyor annen!”
.
Ah, bilmezsiniz
dünyanın en güzel çağrısıdır babam
Elçisidir tüm sevinçlerin
-ki şahidiyim
Konuşunca açıverirdi sokağımızda akşam sefaları
.
İncir ağacındayım,
Akşamla ben
Bir de rüzgâr,
Kıskançlığı tutmuş gene,
Esip duruyor
Gemiler alarga,
Ben uzak
.
Binip gidemem, balık olsam yetişemem
beklemesin
hiç bir liman
.
İncir ağacındayım
dardayım
babam da gecikti üstelik
.
Radyoda gönül telime dokunan bir keman,
içimde döner durur hüzzam makamında
Bir bulut,
Dokunsalar fena indirecek yağmur !
.
İncir ağacındayım,
darda
Kulaklarımı çekiştirip duruyor rüzgâr
Babam uzak bir yıldızda !
.
Ah çocukluğum benim,
Erken hasat yalnızlığım
KASIM. LARA. 2026.













