Bütün yıldızlar bir gül gibi soldu; Sonsuz karanlığı gören ela gözlerinde… Nice baharını, yazını çaldılar üzerinden; Yeni tomurcuklanmış Sevdanı aldılar...

Yine şişman mı olurum bilmem; Belki küçülmüşümdür çektiğim hastalıktan. Dinle ey imam bak! Hangi bedenle olsa ne yazar, Çıkacağım karşına...

Sevdayı keramette, Vuslatı kıyamette, Azadı merhamette Arama ey gafil boştur! Yorgun durur derin karanlıkta Sokak fanusunun nuru, Amma hoştur; nemrut...

Ne kocaman hayalleri, Ne sevgilisi vardı… Bazen ev süpürür, cam siler, Bazen bulaşık yıkardı… Bazen allık sürerdi yanaklarına… Babasından gizler...

Prof.Dr. Osman Aktaş Umutsuz bakışların vardığı yerde; Güllerde güneşin rengi soluyor; Işığın çaresiz kaldığı yerde; Bakış görülmeyen resim oluyor. Kör...

Prof.Dr. Osman Aktaş Baharla her şey güzel; Güzel bir tutam çimen; Güzel badem çiçekleri… Tamam… Öten kuşun, çalan sazın, Gülen...

Mevsimlerden zemheri yazıyor tarihin takviminde... Gece karanlık... kendine yanıyor idare lambasında ışık Rengi can çekişen, çelimsiz, soluk kırmızı renginde. An...

Prof.Dr. Osman Aktaş Demli Çay Erken giderim Bakmayın geç doğduğuma, Geçerim zifiri karanlığın içinden Seherlere yürürüm geceden. Ayaklarımda zincir yaralanır...

Prof.Dr. Osman Aktaş Gururun tuttuğun balık kadar Kocaman… Gözündeki keyif bir başka… Daha mı çok yandı canı? Yanındaki küçükten… Gelmişken...

İnsanoğlunun asıl çektiği, Garip duyguların habisliğinden, Kapımı çalsa yılda bir “Hayırdır baba neden geldin” diyen ben, Ben çalsam kapısını haftada...