Ceylan bakışlı kızların
akıyordu damla damla alın teri
şarkılarla damıtıyorlardı
mutlu yaşamın düşünü
.
aldırmıyorlardı nasır tutmuş ellerine
fırtınaları yenmiş baharda
kanatlanmış çiçeklerdi
bakışları yorgun, sararmış renkleri
kolay değil ekmek kavgası
.
İçlerinde en selvi boylusu
tezgahın yanına koyduğu gazeteden
okudu cinci hocanın şu sözünü
„öküzün boynuzundadır dünya“
aldı tezgahtan
fırlattı deniz suları gibi
mavi gözlü kızın önüne
bak söylediklerine şu domuzun.
.
Gülümsedi mavi gözlü kız
aldırma sen bu itlerin ürümesine
„yeter ki kapama gözlerini dünyanın güneşli
pencerelerine”
.
Girdiler bir bir kol kola haykırdılar birlikte
teslim olmak yok derin uykulara
kendini bırakmak karanlıklara
hep birlikte süpüreceğiz örümcek ağlarını
ve gök mavisi üzerinde
biriken karanlık bulutları
Işığına açacağız bilimin ve sevdanın düşlerimizi
.
Makinanın çarklarıyla yarıştı
emekçi kadınların şarkıları
olmasa bu ellerimiz
çoraklaşır topraklar
pişmez aş kendi kendine
ekmek mücadelesi verenler olmadan
trenler durur, gemiler gitmez,
fabrika bacaları tütmez
yaratanlarız yaşamı
bu makinaların sesi sevdamızdır
bakışımızdır dünyayı güzelleştiren
.
Koştu diğer makinalardan gençler
girdiler işçi kızların koluna
birlikte seslendiler
emeğin ellerinde yeşeriyor hayat
korkuyor sevdamızdan
taş kalpli düzenin bekçileri
kan kusturuyor işçiye ve emekçi halklara
savaşlar ve dizginsiz sömürü
tanımaz Adalet
hukuk
ve hak
.
Aralarında en yaşlısı geçti halayın başına
aktı su gibi bu dizeler yüksek sesle:
Uzanacak ellerimiz şafağın kapısına
kapanacak banka hesapları para babalarının
sorulacak dökülen kanının hesabı
mazlum halkların
.
Hey hep beraber güleceğiz
koşacağız yeni güne hep beraber
bitecek kirli savaşlar
yenilecek baskılar
duracak işkenceler
İşçi kızların en genci
geçti halayın başına
salladı elindeki kızıl mendili,
barbarlığa karşı inatla
mutlu yarınlara umutla
aydınlık geleceğe heyecanla
geleceğe dirençle yürüyelim arkadaşlar
yürüyelim hey insanlar…
.
Özgür Metin Demirel
Köln/07 Şubat 2017
