İnandım, sürdüm, bekledim, yaptım,
Uzak durdum uzun süre denizden.
Yolumu bulduğumu sanıyordum sonunda.
İskeleye gitmekti benim planım.
Yaklaşmak istiyordum ona.
…
Çarptı iskeleye teknemin pruvası
Ve sessizce dokundu ona süzülerek.
Nefes verdi yavaşça bana bir ses:
“Yasak bu sınırlardan dışarı çıkmak!”
Ve sonra kayboldu liman içinde o ses.
…
Beni düşlerimin içine çağırdı yıldızların ışıltısı, fırtınadaki dalgalar
Ve asi rüzgârın hışırtısı.
Karanlık deniz feneri beni.
Aramanın derinliklerinde, sessizce dua ediyorum,
Ve girdabın uğultusunu duymasın kulaklarım.
…
Tesadüfen dokundum pek çok yaya köprüsüne.
Körü körüne ayarlı teknemin rotası.
Çabaladım hedef için ve kaybettim gücümü,
Ve yine de kayboldu tüm yaya köprüleri gecenin içinde
Orada hareketsiz durdum.
…
Ve bir kez daha dümenindeyim denizin,
Ve büyülüyor beni martılar süzülürken.
Beklemiyorum hızlı bir geri dönüş
Hayatta başımıza gelen her şey gibi
Burada arayışım karmaşık ve zor.
…
Şiir: Zaire Aminova
Çevirmen Molla Demirel
