kelimeleri yuvarlama ağzında
dünyanın çelişkileri odak noktan
savrulmasın düşüncelerin
örümcek ağları kaplamasın usunu
sıyır at gözlerinden at gözlüğünü
.
karanlığa boğulan kabusların
dere gibi, ırmak gibi, nehir gibi
aksın kaybolan diyarlarda
sulara karışsın
göklerde çözülsün
güneşte erisin
büyük denizleri ile buluşsun dünyanın
.
kan nehirlerinin aktığı yüreğim
kırılgan fay hattısın sanki
depremler, depreşimler, fırtınalar ezmiş geçmiş
özgürlük meşalesi aydınlatıyor dünyamı
.
sevdiklerim
ve sevdiğimi düşündüklerim
varsa hatalarım
isteyerek olmamıştır mutlaka
dizelerin arasında hayat bulur yüreğim
.
daha önceleri bakıp da görmediklerim
hüküm giyince daha yakından tanıdıklarım
üzülmüyordur önemli mi ki
acınılırsa zaten kızarım, alınırım
dünya acıları görmüyorsa
yıkılsın bu dünya
.
savaşlar, açlık, yoksulluk diz boyu ise
yıkılsın bu dünya
kaçırma doğrulardan gözlerini
söyleyeceklerini yuvarlama ağzında
şamar olsun söyleyeceklerin
yeter ki şamar oğlanına dönmesin emekçi
zorbanın suratına insin
yalanlara, dolanlara aldanmayasın
dünyada diz boyudurlar
yabani ot gibi her yerde biterler
bilmelisin
.
varıyor mutlaka
her şey varacağı yere
nefesin kesilmesin
sesin kısılmasın
hayata soğumayasın
.
koşulları bakıyor olgunlaşmaya
doğru yer, doğru zaman, doğru mekan
arkanı dönme
ne olursa olsun
ışık olsun alın teri döken emekçiler
hayatı çünkü en iyi tanır onlar
,
Özgür Metin Demirel
