İnsan insan olduğunda…
Ne altında bir köle ister…
Ne üstünde bir efendi!
Açlık doyurulabilir bir şekilde…
Giysi bulunabilir, çıplak kalan bedene!
İnsan İnsan olduğunda…
Ne onurundan vazgeçer asla..
Ne de razı olur, karanlıkta tutsak kalmış bir ruha!
Vücudun haysiyetidir omurga…
Kimileri için basit bir eklem…
Kimileri için yaşamsal,
paha biçilmezdir, yeri geldiğinde…
Omurga çok önemlidir…
Nihayetinde kişiyi dik tutar!
İnsan insan olduğunda…
Sever her değerli ve güzel olanı…
Korur, önemser ve savaşır onlar için…
Ne teslim eder özen gösterdiğini…
Ne teslim olur onlara göz dikmiş kötülüğe!
Sadece İnsan…
İnsan olduğunda ancak insandır, içinde büyüttüğü vicdan ve merhametle!…














