göçebe yaşamın geçici misafiri
yaban diyarlarda büyüyen yürek
kimsesizliğin soğuk sessizliğinde
çınlayan yankı
.
kalbine dokundukların yanında
birlikte yürüyecekler son kavgaya
kavgada el ele
halayda el ele
yaşamda el ele
ölümde el ele
.
kızıl karanfiller düşecek toprağa ilkin
kıymetli zamanlar ve gel-gitler diyarında
bir çekilecek toprağa umut, bir yeşerecek
yaş bağlamasın göz pınarları
.
karanfiller solmaz
susmaz karanfiller
karanfiller küsmez
yürekler solmasın
insan nefesi zamansız susmasın
.
övgüler dizilmesin
küfürler edilmesin
alaylar, boş laflar
asıl sır, asi gizem
sıradan ve hesapsız kitapsız yaşam
.
yaşadı kavgada, sevdada
tipide, karda, boranda
ayakta kalabilme kavgasında
paramparça oldu yüreği
ama teslim olmadı çatlaklara,
çakallara
sevindi en küçük şeylere
bireyci düzenin inadına
sevinmeyi öğrendi
ve her ne olursa olsun yaşadı
.
kimi zaman köpürdü deniz oldu
kimileyin gürledi gökleri deldi
kimi zaman sustu geceye bağladı
kimi zaman güldü gündüze açtı
yüreğinin derinliğinde
hep o kara çocuk kaldı
hatırlarsa dostlar böyle hatırlasın
.
Özgür Metin Demirel
