Köz halâ sönmemiştir.
Çünkü hatırlamak da kor ateştir.
Ey Ateş,
Sen yalnızca aydınlık bedenleri incittin!
Ama bil ki,
Şiirin ve sözün ateşi senden daha eskidir.
İnsan sevgisinin kor ateşi senden daha sıcaktır!
Belleğin ateşi ise senden çok daha uzun yaşar.
Çünkü Madımak, insanın insana kıyamayacağı günlerin özlemi olarak hafızalara kazındı çoktan!
O günden beri Temmuz biraz duman kokar, biraz kül ve keder ..
Ama çokça şiir, çokça Türkü de kokar…
Karanlığın ateşi zanneder ki; Işığı dumanımla boğar, yok ederim
Oysa bilmediği bir şey var Karanlıklar Tanrısının; Aydın İnsan Işığı ve umudu elden ele paylaşandır .
Taa Prometheus’tan beri böyledir!
Bir ışık söner, ama bir bakarsın binlerce ışık birden yanar karanlığın ortasında!
Tıpkı Ateş Böcekleri gibi!
Karanlığın Tanrıları Ateş böceklerinden ölüm gibi korkar bu yüzden…
