KAMPANYA

ULVİ PUĞ’DAN (PAZAR”LIK”)

Fıkra bu ya..

Artvin’in Gürcistan sınırında küçük bir köyde muhtar seçilen Temel, kendine küçük bir külliye yaptırıp bir de özendiği liderinkine benzeyen bir makam koltuğu satın almış.

Gürcistan’dan bir grubun, gece sınırı geçip köylerine geleceğini duyunca da dört kişilik ihtiyar heyetini toplayıp,

“İkinuz tüm aileleru, diğer ikinuz de tüm çocuklaru koruyacaksinuz!” diye talimat vermiş.

Ertesi gün ihtiyar heyetinin 4 azası Gürcistanlılardan yedikleri dayak sebebiyle hastahaneye kaldırılmış.

Soruşturma yapan jandarma önce aynı odada İdris’le İlyas’a sormuş;” Kavga niye çıktı?”

“Biz ikimuz, muhtarimizun emriyle ailelerimizu korumak isteduk. Herufler, biz buraya akraba ziyaretune gelduk, diye tuttirunca kavga çiktu!” demişler.

Sonra yan odada birlikte yatan Dursun ile Osman’a sormuşlar aynı soruyu.

Onlar da çocukları korumak için dayak yediklerini söylemişler acı içinde.

Jandarmalar Muhtar Temel’i sorguya çekmeye başlayıp sertçe sormuşlar; “Azalarından ikisi aileleri, ikisi de çocukları korumak için bu kadar dayak yerlerken sen neyi koruyordun?”

Temel gayet sakin cevap vermiş; “ Önce sükunetimu sonra da en değerlu şeyum olan koltuğimu korayidum!”

Jandarma komutanı daha da sinirlenmiş ve “Ya ailen ve çocukların?” diye bağırmış.

“Hiç merak etmeyun komitanum!” demiş Temel sakince “Bizimkuler her zaman çok iyi korunayi…

Söylemesu ayup, benum küçük küllüyemun altunda bir sığınağimuz var. Bir tehlike oldu mi , hemen tüm giruşleru kapatup, sığınağa ineyruz!” (Bir Ulvi Puğ fıkrasıdır.)

Ne zaman bir Adalet Bakanının, “Aileyi ve çocukları korumak için” savcılara yazı yazdığı ile ilgili bir haber duysam, aklıma hemen az önce uydurduğum bu fıkra gelir.

“İyi de Ulvi Bey, hem ne zaman böyle bir haber duysam aklıma bu fıkra gelir diyorsunuz hem de bu fıkrayı yeni uydurdum, diyorsunuz. Burada bir mantık hatası yok mu?” diye soran okuyucularıma hemen cevap vereyim: YOK!

Çünkü, ben ilk defa bir adalet bakanımızın, savcılara yazı yazarak, aileleri ve çocukları korumaya çağırdığına tanık oluyorum.

Temel, dükkanının önüne

KAMPANYA

“Bir çift çorap 15 TL, 6 çift çorap 100 TL!” diye büyük bir ilan asmış.

Kampanya ilanını inceleyen Dursun’un kafası karışmış ve içeri girip, Temel’e sormuş:

“Ula Temel, bir çift çorap 15 lira… Altı tane alursak 90 lira edeyi… Neden 6 çiftine 100 lira deysun? Böyle kampanya mi olur?”

Temel, Dursun’un cahilliğine gülerek cevaplamış soruyu:

“Ula Dursun! Sen de ekonomiden hiç anlamaysun! Ekonomide sürümden kazanmak diye bir şey varidur!”

Sanki, Değerli Adalet Bakanımız da Temel gibi kampanya başlatmış. Bu kampanyada da tanıdığım en güzel ailelerden birine mensup, Değerli Dostumuz Sayın Seniye Nazik Işık’ı gözaltına aldılar. Neyse ki Adli Kolluk kararıyla serbest bıraktılar.

Şimdi biz de birinci fıkradaki jandarma gibi sorsak;”Eee, Nazik Hanım’ı gözaltına almakla hangi aileyi, hangi çocukları korudunuz?”

Cevapları hazır;

“ Bizim ailelerimiz de çocuklarımız da zaten hep korunuyor.

Hepsinin işi gücü yerinde!”

Peki ya;

Okula aç giden çocuklar,

Yoksulluk içinde perişan olan aileler,

Borç batağındaki esnaflarlar, çiftçiler,

Parayı damla damla kullanan emekliler, asgari ücretliler,

Ve umudunu yitirmiş gençler…

Bunları korumak için ne yaptınız, diye sorsak, onun da cevabı hazır;

“24 yıldır koltuğumuzu koruduk ya…

Daha ne yapalım?”

Aslında bu kampanya fikri fena bir fikir değil.

Önümüzde 29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız ve 10-16 Kasım Atatürk Haftası var!

Belki Çok Değerli Adalet Bakanımınızın aklına, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün;

““Ey Türk gençliği! Birinci vazifen; Türk istiklalini, Türk cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir!” sözleri gelir de Cumhuriyet Savcılarına bir yazı daha yazıp “Cumhuriyetimizi ve Atatürk’ü koruma” kampanyasını başlatır.

Son bir kampanya fıkrasıyla bitirelim yazımızı.

Sürümden kazanma projesi yürümeyen Temel, dükkanı kapatıp işportacılığa başlamış.

Sattığı da sadece don ve atlet.

Fakat, Dursun oraya da musallat olmuş.

Sabah işe giderken tezgâha yanaşmış ve sormuş;

-Ula Temel atlet kaç para?”

-100 lira…

-Don kaç para?

– 100 lira…

Akşam iş çıkışı yine yanaşıp sormuş;

-Ula Temel atlet kaç para?”

-100 lira…