1977 sonbaharı 37 numaralı ESHOT arabasına Mersinli son duraktan binmişsindir…
Çamdibi’nden sosyete semti sayılan Alsancak Namık Kemal lisesine doğru yola çıkmışsındır, çünkü henüz bizim kenar mahallede lise yok…
Trafik denen sıkıntıda yok o zamanlar, hemencecik varıverirsin Kahramanlardaki S.Ferit Eczacıbaşı dispanserinin önüne, iner inmez de okul yolu başlar bi beş on dakka yaya olarak, tüm kenar mahalle çocuklarıyla yürünen…
Fuarın dışından ve ağaçların başınıza konfeti gibi yaprak döktüğü yol işte tamda o yoldur…
Alpay abi nerde ne zaman gördüyse o yolu ki bize öyle gelirdi hep, o şarkıyı bize yazmıştı sanki…
Yani işte o gün bugündür “EYLÜLDE GEL” nerde nasıl niçin çalınırsa çalınsın o yol bizim kenar mahalleden Namık Kemal lisesine doğru giden yolda yaşanan o aşklara, kavgalara, heyecanlara eşlik etti hep…
Etmeye de devam edicek…
Alpay abi eyvallah yaa…
