İnsan ölürken geride kalanlar;
bir yavru ceylan ölürken anası nasıl da ağlar.
Ya eşini kaybeden o koskoca filler sel olup akan gözyaşları kuruduğunda sevgilisine kavuşur…
Eşini kaybeden denizatları inzivada ağlarken onun gözyaşlarını göremezsiniz suda.
Sahibinin terk ettiği o birbirinden sevimli köpekler nasıl da yemeden içmeden kesilirler; kahrından, derin üzüntüsünden onlara hiç yakışmayan bir intihar ölümüyle kucaklaşırlar.
Kuğular ki onlar Türk söylencelerinde Tanrı’yla özdeşleştirilen kutsal kuşlardır. Ömürlerini tek eşli olarak sürdüren bu asil kuşların kalpleri eşlerinin ölümüne yenik düşer.
***
KUŞLARIN ÖLÜMÜ
.
Umurumda değil
Gölde oynayan balıklar
Kıyıda olmayınca
Ak kanatlı yar.
.
Bekle ak göğüslüm bekle
Bir seher çıkar gelirim
Yoksa gözyaşlarım boğar
Sensizliğe dayanamam ölürüm.
.
O. Aktaş
