BİR KİTAP BİR YAZAR
Kitap: Hep Fesleğen Kokacak Elleri
Yazar: Algül UMUTLU
Sancı Yayınlarından, 80 sayfa, Ahmet Batmaz’ın redaktörlüğünde ilk baskısı 2022 Şubat…
Yazarımız Algül Umutlu, o özverili avukat Gültekin Köktürk Suvarlı’nın biyografik anlatımından sonra aynı yayınevinde yayımlanan Hep Fesleğen Kokacak Elleri çalışmasıyla annesini, kendisinin seslenişiyle Hüsniye Hanım’ı, Hüsniye Umutlu’yu anlatıyor. Anlatımı asıl olarak annesinin coronadan ölümüyle cenazeye bile gidemeyişinin ardından duygular yumağıyla örülüyor. 78’ler dönemi devrim mücadelelerinde koşturuşu, aileyi biraz ihmal edişi, onun vicdani hesaplaşması içten, temiz duygularla vurgulanıyor. O dönemi yaşayan tümümüzün olumlu olumsuz duygularını yansıtıyor, iç hesaplaşmasını, (hesaplaşmamızı) tanımlıyor anımsamalarla. Her birimiz o duygu yumağına sarılıyoruz, yazarla birleşiyoruz.
Okudukça Hüsniye Hanım’ın hafif tombul yüzündeki hüzünlü gülüşleri anımsadım. Avukat kızının geleceğinden endişeli, endişesini belli etmemeye çalışan tertemiz bir annenin duygularını örtme gayretini gördüm o güzel yüzde. Konuşuldukça, üzüntüsü giderildikçe gülüşünün parlaklığına, şakacılığına tanık oldum.
Algül kitabında temiz duygularını dupduru yazarken yine hepimizin çocukluğunu anımsatır gibi oynatıyor kalemini. O dönemin radyosu, oyunları ta onlarca yıl gerilere götürüyor okuru. Hıdrellezler niye mezarlıklarda, niye genellikle mezarlara yakın yerlerde karşılanıyor, en azından kendi yöresinin gelenekleriyle öyküleriyle yazarken, küçük anekdotlarla o dönemlerin isimlerini dostluklarıyla yoldaşlıklarıyla anımsıyor, anımsatıyor yazar. Bir lokma döküşün, bir yemek kazanı kaynatışın önemini, hazzını vurguluyor sıkça. Örneğin Keşkek’te öğreniyorum, öğreniyoruz ki; o aileden tüm ölenlerce öbür dünyada dört gözle bekleniyormuş, sonra diğerlerine de eşit paylaştırılıyormuş yapılan mevlit yemekleri!
OKU, OKUT derken, Algül’ün, Kan Bağı Değil Gönül Bağı başlıklı bölümündeki; “Anlat orada Hüsniye Hanım… İşin özü KAN BAĞI DEĞİL GÖNÜL BAĞI de. Dağ gibidir gönül bağı. Tipiye, fırtınaya, doluya aldırmadan açar. Bir açtı mı da? Alimallah pir açar.” alıntısıyla kitapla ilgili düşüncelerimi noktalıyorum.
Ellerine sağlık Algül Umutlu. Her zamanki akıcı üslubunla iyi yazmışsın aileyi, iyi ki yazmışsın Hüsniye Hanım’ı. Bize de okumak, OKU OKUT demek düşer.
