Çanakkale Kara Savaşlarının en kanlı günlerinden birinde geçtiği düşünülen bir hikaye anlatmak istiyorum.
Bir asker, arkadaşının az ileride vurulup yere düştüğünü gördü.
Başlarını bir saniye bile siperin üzerinde tutamadıkları yoğun ateş yağmuru altındaydılar. Asker hemen komutanına koştu.
– Komutanım. Bir koşu arkadaşımı alıp gelebilir miyim?
Delirdin mi? Görmüyor musun?
– Gitmeye değer mi şimdi? O delik deşik olmuş. Ölmüştür bile. Bunun için hayatını da tehlikeye atma sakın.
Israrını sürdürüyordu asker. Komutanı “Peki ” dedi… “Git o zaman…”
Asker o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı ve koşarak döndü. İkisi birlikte siperin içine yuvarlandılar. Komutan vurulan askere baktı, kontrol etti, sonra onu sipere taşınan arkadaşına dönerek;
– Sana gitmeğe değmez, hayatını tehlikeye atmana değmez, demiştim. Arkadaşın ölmüş.
– Değdi komutanım, değdi, dedi asker.
– Nasıl değdi, ne oldu? dedi komutan. Bu adam ölmüş görmüyor musun?
– Gene de değdi komutanım. Çünkü yanına ulaştığımda nefes alıyordu.
Kulağıma doğru eğildi, güçlükle fısıldadı, dünyalar kadar değerliydi bu sözler benim için.
Onun son sözlerini hıçkırıklar arasında güçlükle söyleyebildi.
-Geleceğini biliyordum.
Geleceğini biliyordum…
####
Elbette yoldaşlık kültürü içerisinde böyle hikayeler yaşanmıştır geçmişte. Bugün de var mıdır? Yaşanır mı? Olur mu? Bunlara elbette demeyi o kadar çok isterim ki. Ama gerçekler, yaşananlar ortada, hepsini görüyor, biliyoruz.
Birkaç hafta önce Butlan, mahkeme kararı falan derken polis zoru ile CHP’ye girildi. Ortalık toz-duman. Gaz, cop, taş, sopa tam bir kargaşa içinde Kemal Bey koltuğuna oturdu. O ve yanındakilerin gözlerini intikam hırsı bürümüştü sanki. Neyin intikamıydı ki? Oysa CHP sayesinde toplumda bir yer edinmişler, mevki, güç, şöhret ve para sahibi olmuşlardı hepsi birden.
Partiyi topluma kargaşanın olduğu, güvenilmez bir zemin olarak yansıttılar. Halkın gözünde CHP’yi küçük düşürmek için neredeyse her şeyi yaptılar kısa sürede. Oysa hepsi bir süre önce CHP’nin meclis üyesi, belediye başkanı, parti yöneticisi, milletvekili, genel başkan yardımcısı, genel başkan gibi mevkilerde bulundular, bulunuyorlar.
Dün akşam da İzmir İl Başkanlığında aynı kargaşa yaşandı. Geçmişte il başkanı adayı olup kazanamayan, ama Çiğli Belediye Başkanı yapılan Sn Gümrükçü kavga- döğüş il binasına gelerek atama makamına oturdu.
Artık kutuplar iyice keskinleşiyor. Yoldaşlık hukuku, vicdanı örseleniyor. Özgür Özel’e destek veren partililer CHP’den iteleniyor, öteleniyor. Kemal Bey den aklı selim açıklamalar, birleştirici mesajlar da beklemiyoruz artık. Gerçek niyeti o kadar belli oldu ki. Ne yaptınız şimdi Atatürk ilkelerine, Cumhuriyet değerlerine, asırlık kazanımlarımıza, farkında mısınız? Nasıl olurda bu kadar karşı karşıya getirilir partililer, emekçiler aklım almıyor?
“. Arınma” masallarına baştan beri kimse inanmıyordu zaten. İktidar bu kadar yakınken yapılan ihanetin de bir bedeli var, bunu halk elbet sizden soracaktır.
Sonuna kadar partimiz CHP’ye sahip çıkmak için çalışacağız. Partimizde kalmayı sürdüreceğiz. Ama son sözü halk söyleyecek. CHP’yi geri alamazsak yolu yine halk gösterecek.
Kemal Bey den de kahramanlık öyküsü falan çıkmaz.
