Elinde kapağı açık bir kutu…yıllarına bakıyordu. İki yıl önceden bir deniz kabuğu, beş yıl önceden bir kalem, üç ay önceden bir yüzük, konser bileti, reçete, bardak altlığı kartondan… yüzlerce parça birikmiş. Kimisi hala gülümsetiyor, kimisi hala ağlatıyor, kimisi ise artık hüzünlendirmiyor. Bazısı da anlamsızlaşmış, atası geliyor. Ne aldı, ne verdi , ne kazandı ? Ne tecrübeler saklı o kutuda?
Kimdi, kim oldu sonunda?
Düşündü, bir iç sızısı vurdu geçti önce sonra bi tebessüm, yoruldu hatırlamaktan. Yoruldu unutmaktan.
Tecrübelerinin üstünde ruh gibi geziniyordu ara ara. Gizli gizli izledi kendini . Bir dizinin bitmek bilmez sezonları içinde ondan ona atlar gibi izlerken, “evet “dedi bi mevsime ; “iyi ki oldu”, gözünü yumdu bi başka hikayesine ; “ama” dedi, “sonrasında da şu meltem değmişti tenime .” Acılı, şekerli anların , anların toplamlarının ona ne yaptığını neden düşünürdü insan..
Daha çok şekerlensin, daha az yansın dili diyeydi herhalde.
Saydı; “bununla gerçekten gülmek neydi öğrendim, bu anda sevilmeyi tanıdım, bunun adı darbeymiş büyüdüm, bu anıyı silsem mi çok utandım, burdayken huzur ne anladım…”gibi gibi gibi.
Var olduğu andan öte , oluştuğu ve oluşmaya devam ettiği anları. Ne aldı , ne verdi, kim oldu, iyi mi oldu? Yoruldu hatırlamaktan, yoruldu unutmaktan. Kapattı kapağını kutunun.
“O”nun hikayesi seninki gibi bir yerlerde devam ediyor ve herkesin birikmişleri bir yerlerinde .
Ya sen, şimdilik olduğun, oluştuğun halden memnun musun sahi?
Seçimlerimiz için başkalarını suçlamamayı öğrendik… Memnun olmadığımız taraflarımızı değiştirmeyi denedik…Af dilemeyi ve affetmeyi mesela… Kendimizden özür dileyebilmeyi başardık… Bazen hayır diyebilmeyi, bazen de evet demenin güzellikler getirebileceğini gördük .. Bazen hep aynı hataya düşecek bir tarafımız olduğu gerçeğiyle yüzleştik… bazen de artık “öyle “olmadığı için gurur duyduk… mu ???
Hep, aslında “olmak üzere” yolun devam ettiği gerçeğini aydık mı ?
Hayali kutularımızın içinde yüzsek bazen, bizi biz yapan gerçekleri kabullensek … Ömür tek, herkes dünden daha güzel bir sabaha uyanmak ister .Bunun için kendimize sebepler verebilmeyi diledim, gitti.
Nilay Ak
