Birinci bölümde lise yıllarında siyasetle tanışmam ve üniversiteye kadarki bölümü özetlemiştim. Şimdi bir sonraki bölümü özetlemek istiyorum. Daha çok ilgi çekecek bölümler bir sonrakiyle başlayacak ama ona geçiş için bu arayı boş bırakmayayım diye düşündüm. Ayrıca sonraki siyaset yaşamımda ve tecrübemde bu döneminde belli ölçüde etkisinin olduğunu düşündüğüm için, buna yer vermek istedim.
Üniversite mezunu olunca üç yıl Buca Lisesinde Felsefe Grubu öğretmenliği yaptım. Bir yandan da yüksek lisans ve doktora çalışmalarımı devam ettiriyordum.
Ben de dünya da değişiyordu elbet. En azından bu aşamada, silahlı bir siyasi mücadele fikrinden uzaklaşmıştım. Bu amaçla elime hiç silah almadıysam da devrimin silahla olacağına inanıyordum lise yıllarında edindiğim anlayışla. Berlin Duvarı’nın Yıkılması, Sovyetlerin Dağılması ve Neo Liberalizmin yükselişi siyasette dengeleri değiştiriyordu.
Öğretmenlik yıllarımız 12 Eylül sonrası ANAP iktidarı dönemine denk gelmişti. Bürokraside sağ egemendi. Özal her ne kadar liberalizmden söz etse de öyle kadrolar henüz ortalıkta yoktu. Lise müdür ve müdür yardımcılarımız genellikle MHP eğilimli kişilerden oluşuyordu. Öğretmenlerin büyük çoğunluğu ise sol ve sosyal demokrat nitelikte kişilerdi.
Derken asistanlık sınavını kazanıp, üniversiteye geçtim. Doktora tez konusu olarak da Siyaset Sosyolojisi alanından bir konu seçmiştim. O vesile ile çok sayıda kitap, makale ve araştırma okudum. Siyaset ile akademik olarak da ilgilenmeyi tercih etmiştim.
1989 yılında İzmir ve ilçelerinde SHP rüzgarı esti. Yerel yönetimler ağırlıklı olarak ANAP’tan SHP’ye geçmişti. O dönemlerde Dikili’de Osman Özgüven’in etkinlikleri bütün solcuları ve darbe karşıtlarını buluşturuyordu. Ünlü gazeteciler, siyasetçiler hepsi orada konuşmalar yapıyordu.
Rahmetli Nihat Erdoğan hocamızın Bakırçay Belediye başkanları ile TKP döneminden kalma olsa gerek bağlantıları vardı. Bu sayede onlarla tanışmıştım. Sefa Taşkın, Hakkı Ülkü, rahmetli Nihat Dirim vb. Türkiye’de belki de ilk kez Belediye yönetimleri için kamuoyu araştırmaları yapıyorduk. Bu daha sonraki yıllarda uzmanlık kazanmak istediğim bir alana dönüştü ve emekli oluncaya kadar sürdürdüğüm bir etkinlik oldu.
Sefa Taşkın’ın belediyeciliği, çok önemli bir yeni dönem başlattı. Seksen öncesi Toplumcu Belediyecilik anlayışına ek olarak çevreci belediyecilik boyutunu kazandırmıştı. Bölgesinde faaliyete başlayacak olan altın madeni girişimine karşı bir çevre mücadelesi başlattı. Köylüler ve giderek metropolden çevrecilerin katılımı ile bu hareket bir dönüm noktası olmuştu. Daha önce Türkiye’de pek kullanılmayan ve başvurulmayan yeni bir siyaset anlayışı ortaya çıkmaya başladı. Siyasetin alanına çevre boyutu da eklendi. Ve günümüze kadar giderek tüm ülkeye yayıldı.
Sefa Taşkın’ın son yıllarda tekrar gündeme getirdiği, Bergama’dan Berlin’e kaçırılan, Zeus Sunağı’nın geri getirilmesi kampanyası da yine o dönemin çevreci belediyecilik anlayışı içinde gündeme gelmişti.
Bergama Belediyesi ile ilişkim Sefa Taşkın ile başladı ama son döneme kadar devam etti. Başkanlar ve partiler değişse de Sefa Bey zamanından kalma bazı kadrolar sayesinde bu mümkün oldu. Bir önceki Başkan Mehmet Gönenç ile de çok sayıda proje gerçekleştirdik birlikte.
Neyse onlara sonra değiniriz. Bu süreç akademik ilgi alanım açısından da bana esin kaynağı olmuştu. Alan Araştırması konusuna ve Çevre sorunlarına ilgi duymaya başladım. Doktoram bitince vereceğim dersler de ortaya çıkıyordu. Siyaset Sosyolojisi, Araştırma Teknikleri, Kent ve Yerel Yönetimler. Ve de Çevre Sosyolojisi. Hafızam beni yanıltmıyorsa, Türkiye üniversiteleri arasında ilk kez ders programına Çevre Sosyolojisi bizde konmuştu. Ya da Hacettepe Üniversitesi ile birlikte.
Bu akademik alt yapıyı, siyaset ve çevrecilik konusunda mektepli boyutunu hatırlatmak için anlatıyorum. Ayrıca daha sonraki siyasi olaylar ve süreçlerde bu dönemle bazı ilişkiler de kurmak zorunda kalacağım. İlginç tesadüfler vb.
Siyaset Sosyolojisi dersini benden önce başka bir arkadaşımız veriyordu. O başka bir üniversiteye geçince ben üstlenmiştim. Yine Araştırma Teknikleri dersini de çok yakın zamanda kaybettiğimiz Mümtaz Peker hocamızın erken emekliliği sonrası ondan devralmıştım.
Siyaset dersi için kendimce bir içerik oluşturmuştum. İlk derse başlarken, öğrencilerime kavram olarak siyasetin neyi çağrıştırdığını ve politika ile siyaset kavramlarının farklı olup olmadığını sorardım. Sohbet ile başlamak için.
Ardından da Pir Sultan’ın şiirinde yer alan, “siyaset günleri, gelip çatmadan açılın kapılar Şaha gidelim” dizesinde yer alan “siyaset” kavramının ne anlama geldiğini, “siyaset meydanı” tanımını duyup duymadıklarını da sorardım.
Siyasetin Osmanlıcada “idam” anlamına geldiğini çok az öğrenci bilirdi. Ama bu zemin de benim derse başlamam için bir fırsat yaratırdı.
Dikkat ettiyseniz bu yazı dizisinin başlığı da “Siyaset Günleri” ama burada idam değil, Arapça, seyis kavramından türeyen anlamıyla kullanıyorum. Aslına bakarsanız doğru kavram politika.
