(YA DA, KÜRT SİYASİ HAREKETİ’NİN YEDİĞİ YENİ KAZIK)
Malum, bir haftadır Türkiye desteği ile devam eden operasyonlar neticesinde Suriye’de merkezi hükümete bağlı ordu birlikleri neredeyse Suriye’de PYD/PKK/SDG güçlerini silme noktasına geldi. ABD yönetimi ile yapılan anlaşmanın karakteri henüz tam olarak belli olmadığı için Kamışlı taraflarında ufak bir bölge, ayrılıkçı Kürtlerin denetiminde kalacak mı kalmayacak mı, henüz belli olmuş değil. 20 Ocak itibarıyla bölgedeki operasyonlar çerçevesinde Suriye ordu birliklerinin ilerleyişleri halen devam ediyor.
Başta Kürt Siyasi Hareketi ile onun etrafında paydaş/bileşen/yandaş olarak kümelenmiş olan gruplar olmak üzere, şimdi birçok kişi bütün bu olan bitenler ne anlama geliyor diye kendi kendilerine sormaya başladılar. Dolayısıyla, Kürt siyasi hareketi önderleri de, tam da Erdoğan ve Bahçeli’ye yapılmış olan övgülerin, sola ve CHP’ye yönelik hakaretlerin karşılığını alıp yürüttükleri sözüm ona “akıllı reel politika”nın meyvelerini toplamayı umarlarken, sonu sürprizle biten bir hikâyenin şaşkın kahramanları gibi ne yapacaklarını bilemez hale geldiler. Şimdiye kadar “Yeni Çözüm Süreci” çerçevesinde büyük kazançlar bekledikleri için, Suriye’de Türkiye’nin desteği ile Kürt ayrılıkçıların tasfiye edilmeleri karşısında isyan edip sokaklara mı çıksalar, yoksa çözüm sürecine ayıp olmasın diye susup beklemeye, Öcalan’a ve DEM Parti eş başkanlarına güvenmeye devam mı etseler, o cenahta tam bir görüş birliği oluşmuş değil. “Önderliği” dinlemeye devam edip Bahçeli ve Erdoğan”ın “devlet aklına” övgüler dizmeye devam mı edecekler, yoksa o “devlet aklından” yedikleri kazığın bilincine varıp bu işten yol yakınken vaz mı geçecekler, kısa zamanda hep birlikte göreceğiz.
NEDEN BÖYLE OLDU?
Bu çerçevede, Suriye’de son zamanlarda olan bitene biraz daha yakından bakıp bu işler neden böyle oldu, arka planında neler var biraz incelemekte yarar var. Malum, Suriye’de Esad yönetimi yıkılıp Rusya’nın Suriye üzerinde askeri ve siyasi varlığı sona erdirilirken, ABD ve müttefikleri bunu Kürt ayrılıkçıların da desteği ile başarmışlardı. Karşılığında da Kürt güçleri, Türkiye’nin bütün itirazlarına ve müdahalelerine rağmen, Suriye’de var olan etnik ve siyasi etki alanlarının çok ötesinde topraklar ele geçirdiler. Bu süreçte Suriye’deki yeni yönetim de, kendi içinde konsolide olup yeni rejimi oturtamamış olduğundan, bu duruma çok fazla ses çıkartamadı.
Ancak, Suriye’de parçalanmış ve merkezi hükümetin kontrolünden uzak bir yapının sürekli bir istikrarsızlık merkezi olacağı giderek daha iyi anlaşıldı. Bu noktada Türkiye’nin ve Suriye yönetiminin Trump’ı ikna çabaları ve pazarlıkları da önemli bir rol oynadı elbette. Her ne kadar Suriye’deki SDG güçleri de ABD ve İsrail yandaşlığı üzerinden bölgede ayrı bir Kürt siyasi oluşumu planları yapsalar da, var olan dengeler çerçevesinde buna güçleri yetmedi, siyasi hedefleri ile var olan güç dengeleri arasında çok büyük bir açı olduğu ortaya çıktı. Bu noktada, daha sonra değineceğim üzere, İran’ın geleceği üzerine yapılmakta olan planların da bu yeni sürece önemli bir etkisi olduğunu düşünüyorum.
ÇÖZÜM SÜRECİ ve SURİYE İLİŞKİSİ
Netice itibarıyla, ABD ve İsrail, merkezi Suriye yönetiminin Suriye’de bütün kontrolü ele alması için Erdoğan’la anlaştılar, Erdoğan ve Bahçeli de, bölge çapında bu büyük operasyon için düğmeye basılmadan önce iç cepheyi sağlama almak için “Yeni Çözüm Süreci” çerçevesinde büyük bir “uyutma” siyaseti başlattı. Bahçeli’nin ve Erdoğan’ın, herkesin kafasını karıştıran Kürt övgülerinin, “kurucu önderlik” masallarının arka planında da bu vardı esasen.
Şimdi görülmekte olduğu üzere, böylece Kürt Siyasi hareketi adeta felç edildi, hapisten çıkma umuduyla yanıp tutuşan Öcalan da, elinden gelen her türlü hizmeti yerine getirmiş oldu. Şimdi gene kandırıldıklarının farkına varan PKK ve ona bağlı örgütler son anda Suriye’de ayıp olmasın kabilinden bir şeyler yapmaya çalışsalar, DEM Partililer utangaçça bazı açıklamalar yayınlasalar da, atı alan çoktan Üsküdar’ı geçmiş oldu.
İRAN BAĞLANTISI
Bu noktada belirtmekte yarar var, Suriye’de SDG/PYD/PKK etkisini kırmanın bir ayağı Suriye merkezi yönetimini güçlendirmek ve Türkiye’nin taleplerine yanıt vermek ise, diğer ayağı da İran’ı çevrelemek ve mümkünse var olan rejimi devirme çabalarıdır. Suriye’deki ayrılıkçı Kürtlerin hızla geri çekilmelerinde ve PKK’nın etkisiz kalan itirazlarında bu pazarlıkların da önemli bir rolü olduğunu düşünüyorum. İran’da başlatılacak bir ayaklanmada, gene özerklik ya da ayrı devlet vaatleriyle, İran’ın batı bölgelerinde faaliyet gösteren ayrılıkçı Kürt örgütü PJAK’a PKK ve PYD’ye bağlı unsurların da eklenmesine çalışıldığı artık büyük bir sır sayılmaz. Ayrıca İran’ın bölgedeki şii/alevi unsurlar üzerindeki güçlü etkisine karşı Kürtlerin bir denge unsuru olarak kullanılmaya çalışılacağı da düşünülebilir.
Dolayısıyla, İran’a yönelik kapsamlı bir operasyon başlatılmadan önce Suriye’deki dengelerin konsolide edilmeleri büyük önem taşıyor. Böylece hem Türkiye’nin İran operasyonunda desteği, hem de İran’da toprak vaatleri karşılığında Kürtlerin Suriye’de çok ısrar etmemeleri sağlanmış oldu. Ancak, bu durum ne kadar açıksa, daha önce defalarca gördüğümüz üzere, emperyalistlerle ve onların yandaşlarıyla ittifak yoluyla bölgeye ne demokrasi ne de barışın gelmeyeceği de o kadar açık.
ŞİMDİ NE OLACAK?
(“ÇÖZÜM SÜRECİ” KAZIĞI ve “BARIŞ ve DEMOKRASİ GÜÇLERİ JARGONUNA GERİ DÖNÜŞ)
Bundan sonra, Erdoğan ve Bahçeli açısından “Yeni Çözüm Süreci”ne fazlaca bir ihtiyaç kalmadığı, izahtan vareste. Belki, yaptığı hizmetleri karşısında Öcalan’a bir vefa gösterip ev hapsine vs., çıkartırlar, o kadar. Böylece ayrılıkçı Kürtlerin de bir parça gazı alınmış olur ayrıca.
Öte yandan, bir süredir belirtilerini görmeye başladığımız üzere, DEM Partililer yemiş oldukları kazığın ayırdına vardıkça, tekrar “kandırıldık” deyip barış, kardeşlik türküleri söyleye söyleye sol muhalefete yanaşırlarsa, hiç şaşırmam. Muhtemelen Bahçeli ve Erdoğan’nın “devlet aklına” düzülen övgülerin yerini bir takım sol söylemler almaya, “demokrasi güçleri” argümanları tekrar sümen altından çıkartılmaya başlanır.
Bu noktadan sonra “önderlik” ya da DEM Parti yöneticileri ne derlerse desinler, tabanda bu öfke birikmesi varken Bahçeli ve Erdoğan’a övgüler düzmeye devam edebileceklerini zannetmiyorum.
Zaten Bahçeli ve Erdoğan da onlardan alacaklarını aldılar, artık DEM Partililerin övgülerine ihtiyaçları kalmadı. Kürt siyasi hareketi şefleri de o çok övdükleri “devlet aklı”nın ne olduğunu, böylece uygulamalı olarak görmüş oldular.
Tabii, Kürt siyasi hareketi sözcüleri hiçbir tuhaflık yokmuş gibi, “önderliğin” söylediklerinden farklı şeyler anlatmaya çalışan herkesi gene “reel siyasetten anlamıyor”dan başlayıp “Türk milliyetçisi faşist” demeye kadar varan saldırılarla susturmaya çalışırlar, o ayrı. O kısmı hiç değişmez.
Biz de, Türkiye’de genel bir demokratikleşme sağlanmadan, ülkücü ve siyasi İslamcılarla tesis edilecek kirli ittifaklar yoluyla ne Kürtlerin ne de Türklerin haklarında en ufak bir kalıcı iyileşme sağlanamayacağını, kurtuluşun ancak sosyalizmde olduğunu anlatmaya devam edeceğiz.
Dolayısıyla, bugün itibarıyla Suriye’de ve Türkiye’de Kürt siyasi hareketi açısından yeni bir dönem başlamış olduğunu, bu çerçevede “Yeni Çözüm Süreci”nin de selasının okunup gömüldüğünü söylemekte sakınca yok.
Behice hanımın çok önceleri doğru bir şekilde ifade etmiş olduğu üzere;
“Kurtuluş hep birlikte olacaktır; hep birlikte kurtulacağız! Hep birlikte mücadele edeceğiz, hep birlikte kazanacağız.
Yaşasın devrim, yaşasın sosyalizm!”
