Dağlara hainlik sinmiş,
rüzgar pusuyu dağıtmaya
esiyor
Puştluk köylerin köhne
yerinde.
Yağmur yağıyor
alev saçan
sıcak namlulara.
Sinsi oyunlar sahneleniyor,
kan dolu bedenlerde.
Çakallar kan kokusuna uluyor.
Kuşlar sustu!
Böcekler yuvalarına çekildi,
gökyüzü karardı.
Akar sular çağlamıyor
Ağaçlarda yaprak döküyor.
Sinan ismi verilen çocuklar
yoldaş oldular
Kadir’e, Alparslan’a.
Sinan’ın gür sesi
hayat buluyor.
Yan yana gelen yaşamlarda.
Ali Gültekin – Ausburg/ 15 Kasım 1992
