Olmazsan bir eksiğiz
Olmazsan sen
Dünya bırakır mı dönmeyi
Rüzgar esmez mi dersin
Ötmez mi kuşlar
Çiçekler açmaz mı sence
Haklısın belki de.
Yine de döner dünya
Eser rüzgar
Öter kuşlar.
Olmazsan sen yani
Gelmez mutlaka hayatın sonu

.
Fakat;
Gelmezsen sen
Olacağız bir eksik
Silkersen omzun,
yukardan bakarsan
uzak durursan
hor görürsen belki de,
Çoğaltmak olur mu düşün

.
Oysa;
Gelecek
Barış
Kardeşlik
Savaşsız bir dünya
Mutlu ve güzel yarınlar uğruna
Birlik olmaktan başka
çaren var mı gelen başka aklına
Kardeşliğe omuz vermek
Barışa sunmak katığı
Savaşa, yok etmeye ve ölüme son vermek
İnsanlık ve
İnsanca yaşayabilmek ise istenen
hayata ve kavgaya sarılınmalı sımsıkı

.
Olmazsan sen, bir kişi eksik
Birlikte haykırmazsan, sesimiz daha boğuk
Düşünürsen, olur mutlaka bensiz
Bırakırsan,
bizi sensiz
Nasıl daha gür çıkar sesimiz

.
Omuzlarsan sende
Belki ulaşırız birlikte
Hasretini çektiklerimize
Daha gür çıkar sesimiz belki de
Beraber el atınca yüreğimizdeki yüke

.
Verme izin, düşünmelerine senin yerine,
Çünkü alın terin
Ellerin üzerinde yükseliyor dünya
Verirsen eğer imkan;
Hüküm sürecek savaş, yokluk ve buhran
Yok olan sen ve sevdiklerin
Yoksulluk yol alınca, aç kalan sen
ve sevdiklerin
Sormak değiştirmez gerçeği biliyorum
Ama yine de
Söyleyeceklerin olmalı senin de
emeğiyle geçinenlere
Müsaade sende
Daha da artacak sömürünün dozu
Ezilen,
kanı çekilen yine sen

.
Oysa
Gelecek,
Barış ve
Kardeşlik
Yarınlar için
Sömürüsüz, baskısız ve paylaşımcı
Eşit ve adil bir dünya için
Olmak gerek birlik
Kardeşliğe omuz vermek
Barışa katık olmak
Savaşa, Baskıya, Haksızlığa son bulmak
Nasırlı ellerini taşın altına koymak

.
Gelmezsen sen
Olacağız bir eksik
Silkersen omzun,
bakarsan yukardan
durursan uzak
hor görürsen belki de,
Çoğaltmak olur mu düşün

.
Oysa;
Gelecek
Barış
Kardeşlik
Savaşsız ve sömürüsüz bir dünya
Mutlu ve güzel yarınlar uğruna
Birlik olmaktan başka
çaren var mı gelen aklına
Kardeşliğe omuz vermek
Barışa sunulacak katkı
Savaşı, yok olmayı ve ölümü
İnsanlık ve
İnsanca yaşayabilmenin yolu
hayata ve kavgaya sarılmaktır sımsıkı

.
Sen gelmezsen, bir kişi eksik
Birlikte haykırmazsan, sesimiz daha boğuk
Düşünürsen, olur mutlaka bensiz
Bırakırsan,
Bizi sensiz
Nasıl daha gür çıkar sesimiz

.
Omuz verirsen sende
Belki ulaşırız hep birlikte
gayelerimiz ve hasretini çektiklerimize
Belki daha gür çıkar sesimiz
Beraber omuzlayabilirsek yükü
Belki de daha da kolay olur
Taşıması hedeflenen yolu, yurdu.

.
Verme izin, düşünmesinler yerine
Alın terin ve
Ellerin üzerinde yükseliyor dünya
Verirsen eğer imkan;
Hüküm sürecek savaş, yokluk ve buhran
Yok olan sen ve sevdiklerin
Boğazına dek yoksulluk ve aç kalan sen
ve sevdiklerin

.
Sormak değiştirmez gerçeği biliyorum
Yine de
Söyleyeceklerin olmalı senin de
emeğiyle geçinenlere
savaş altında inim inim inleyenlere
seni bu yaşama mahkum edenlere
asalak sömürücülere
savaş tamtamları çalanlara
Senin müsaade

.
Daha da artacak sömürünün dozu
Ezilen, kanı çekilen yine sen
Yeter artık demesini bilemezsen sen

.
Özgür Metin Demirel
Köln/29.10.2016