Aziz Yıldırım’ın…
Uzun bir aradan sonra tekrar Fenerbahçe’ye Başkan seçilmesi…
Sadece şampiyonluğa olan özlemle açıklanamaz…
Bu bir karşı duruş…
FETÖ’nün 2.kez yenilmesinin okumasıdır!
Bu…
O örgüte yol verip…
En aşağılık kumpası kurmasına eşlik eden MUKTEDİRE…
Yaptığını asla unutmadık, günü geldiğinde de hesap soracağız mesajıdır…
Bu…
Bur kirli operasyon nedeniyle…
Sütre gerisinden el ovuşturup… Akbabalar gibi sıranın kendisine gelmesini bekleyen kimi “güzide (!)” Sportif mezbeleliklere atılmış okkalı bir tokattır…
Bu seçim bir tavırdır anlayana…
Bu seçim bir direniştir…
Onurlu bir itiraz ve haksızlığa isyanın bayrak direğine çekilmiş halidir…
Yoksa mesele Aziz Yıldırım değil…
İşi, gücü, ilişkileri ortada…
Destek…
Şahıs özelinde verilen bir destek değil elbette…
CHP’nin son seçilmiş Genel Başkanı Özgür Özel’e verilen büyük HALK DESTEĞİ…
Salt performansına…
Salt beyaz gömlekli haline…
“Yeni KARAOĞLAN” efsanesine dönüşmesine değil…
Kuşkusuz bunların da önemi büyük…
Mazlumun sevgisi çok kıymetli…
Ama bürün mesele UMUDU DİRİ TUTMAK!
O yolu yürüyüşsüz bırakmamak…
Çoğaltmak en kalabalığıyla…
Ve o bunu yapıyor şimdilik…
Yani mesele Özgür Özel’in ikbali de değil…
Ama o bir yanıt aslında…
Karanlığa, diktaya, zulme…
Ve ne kadar varsa KÖTÜLÜĞÜN topuna bir hayır haykırışı…
Vefa…
Meşruiyetini direnişinden alır…
O direniş dönüştürür tüm yurdu birer gelincik tarlalarına…
O direniştir…
Uslanmaz alçaklığı…
Cenazeden…
Hapishaneden…
Kutsal törenden…
Vücuttaki bir ifraz gibi söker atar…
Ve en büyük cezayı…
Haysiyetsizliğin müebbetine mahkum eder…
O yüzden…
Dünkü yolda yanılmış olana değil…
Bugünkü yolda doğru gidene odaklanın…
Yoldaş edinin…
Yol doğru ise…
O yoldan sapıp değiştiren kim olursa olsun…
Acımayın, affetmeyin sakın kardeşlerim…
Tükürün gitsin böylelerin suratına…
İhanetin yolu da yolcusu da olmaz çünkü!…
