Diyelim terkettin bu kentiYa yıldızlarYa güneşYa ruhunda hiç sönmeyen ateşYa bulut, göktekiOlmaz ki…Su! misalO bile sel olur akarGöl olur toplarInsan,Nereye...

Su alırDibe vurur kayıkÖzgür olmaz ağdaki balıkKıyıya vurur hasretKavurur kumsalıÖmre kederken gerçeğin tutsaklığıÇok hazindir aşk’ın kutsallığı…

Uyusun daUnutsun yalnızlığım.Unutsun firari sevdaları.Öyle acizÖyle suskunÖyle çokuz.Gökyüzünde kaybolan kuşlarAz önce buradaydılar…

Saçıma yağmuru hapsettimCeplerime ayazSırtımda zaman belasıKalbimde bir kara mühürGrileşip yoksullaşanSızlayıp kızıllaşan.Ey! Yıldızı sonsuz senfoniEy! Hayran olduğum maviSanadır bu yakarışımBu gece...

Demlenince zamanİyileşince insanPul pul düşünceVe kuruyunca yaralar.Toplayıp her şeyiSöndürüp ateşiSırta katıp güneşiDüşeriz yollara..

atlayıp bulutlara uzak, taa uzaklara kaçasın gelir bilirim bir serçe olabilmek ahh, minnacık bir serçe olabilmek ne güzel olurdu bilsen...

Yalana dolana meyletmeMeyledip de ömür zehretmeZehredip de dumanlar tüttürme.Ah be canımın cananıKalbini dertle kahretme…

Yazılalı gözlerine Kaç yaz geçti Koyulalı yollarına Kaç bahar Düşeli diyorum Sen, gönlüme Kaç hançer battı Yüreğime …

Seni ben,dağlara soraryüreğimesarardım .Bensen gelmezsensolardım.

Küf kokulu ahşap masalara dadandığınGül basan ağaçlara sarıldığınAvuçlarında göz sağnaklarınGökkuşağı basan saçlarınVesselamÇoğaldığın azaldığın ne varsa haykıramadığınDert etme sakınSonbahardır tanığın..