Ne çok unutulur taze günün öncesi; Daha da çok unutulur ondan öncesi. Sahi neydi konu? . Hatırladım! Asi gönlümün ormanında...

At arabandaki güneş titriyor;Bırak gök kubbeyiIşığı yetmiyor toprağaToprak kararıyor!Toprak üşüyor Helios!..Çaresiz Tartaros’ta bebeler…O. Aktaş/Erzurum

Bir kereliğine de olsa Kaşını kaldırıp yüzüme bak; Kurtlar üşüşürken dağlarıma Susma öyle Bir şeyler söyle sırdaş gibi Eğil de...

Kızıl güllerin açtığı bahçelerde Sabah güneşi gizleniyor arada; Arada aşikâr yüzüyle Toprağı ısıtıyor; Püfür püfür Yalnızlık kokusu esiyor İnce dalların...

İnce narin katışıksız bir yürek... Ah bu yürek! Güneş vurmuş reçine gibi Bir ağaç dalına sevdalı Yürüdü eriyerek. . /Suskun...

Sokakları dolaşıyorum Birbirinden farklı bin bir yüz; Bin bir surat. Kimisi sanki seni dövecek kadar hoyrat; Kimisi haşarat mı haşarat;...

Taşına çamurunaTek başına dayandığı yollardı,Bildik sokaklardıArtık geçemediği….Susadığı tenha kırlardı,Gözeleri bir yol bulup akardı,Bildik sulardı o sularAlıp avuçlarınaArtık içemediği….Uzaktan dinlediÜveyikleri, ardıçkuşunu;Yürümedi...

Anlaşılmaz bir iniltiydi harfler, Küçük bir nidaydılar tek başlarına… Birleşir kendi aralarında Sessizliğin ölümsüzlüğünde Yazılırdılar mezar taşlarına… . El ele...

Havaya, ateşe, suya, toprağa Dönüşür can dediğin. Yediğimiz hayvanlar Çiğnediğimiz otlar, Kestiğimiz ağaçlar Yurtlarından edildiğinde Şehirde, köyde Çölde vahada Yeniden...

ÖtedeBir solucan toprağı eşelerkenKendi derdindeydi yalnız…Mutluluğu vuruyordu sırtına baharınHoşuna gidiyordu tepesinde koca gölgesiKüçük zağarın… . Bir duruyor, bir kokluyorduNeler vardı...