Kılıçdaroğlu sonrası CHP’de gözle görünür değişiklikler yaşandı. Bu değişimler CHP mi, Türkiye mi, CHP’liler mi, Genel Başkan mı, Cumhurbaşkanlığı süreci için mi hayata geçirildi?
Buradan kim karlı çıktıysa veya kar gözetenler değişimleri kendi zeminine çekip, kendisi zarar ederek partiye zarar verdiyse şüphesiz bunu CHP’nin kendisi sorgulayacak!
CHP’nin analizini yapmak, geçmişin muhasebesini tutmak, kar zarar bilançosu çıkarmak CHP’nin mevcut yönetimine değil, sadece üyelerine düşer. Yönetim üst üste yaptığı yanlışlığı bilgisizliğinden değil, bilerek yapmış olmasından dolayı uygulayacağı metotlar ile bilançonun sonunda hesabı tutturur. Tekrar üyelerde umut yaratma girişimlerini başlatır.
Sosyal demokratlar süre gelen zamanlarda sürekli oynak zeminlerde, fay hatı üzerinde konumlandılar. Bu alanlarda politik faaliyet yürüttüler. İlkeli sınıfsal bağ oluşturmadılar. İşçi emekçi hareketinin güçlendiğinde onların yanında, sermaye güçlendiğinde onların yanında saf tuttular. Bedel ödenecek mücadelenin içinde olmazlar. Kendi yaşam kalitelerinin düşeceği endişesini yaşar, onu koruma gayreti içinde olurlar.
Ülkelerde deprem, yer sarsıntısı, seizma veya zelzele her hangisi kendi yaşamları için gerekliyse o yönde enerji harcarlar.
Günümüz CHP’sinde sosyal demokrat, demokrat oluşum kalmadı. Parti’de ülkücü, muhafazakar, ulusalcı, mezhepçi hücreler zemin yokluyorlar. Yeni dönemde bunlar zemin bulduklarında açığa çıkarak partiye hakim olma girişiminde bulunacaklar.
“Atatürk’ün partisi, Türkiye cumhuriyeti devletinin kurucu partisi” söylemlerinin artık halkta karşılığı yok. Halk Gogol’e girip Atatürk’ü okuyor. Atatürk sonrası genel başkanlara okuyarak ikisi arasında değerlendirme yapıyorlar.
“Yaşlılar konseyi” , CHP’li gençleri , kadınları kendi politik yapılarının içinde tutma ısrarından vaz geçmeli. Gençlerin, kadınların çağın dokusuna uygun, CHP’nin politik gelişimini başaracaklarına inanmalılar.
“ Gençlerin, kadınların çalışmalarını engelleyen “yaşlılar konseyi” coşkun akan suyun bendini nasıl yıktığını iyi bilirler.
Evet, Kılıçdaroğlu iyi bir performans sergiledi. Gözle görünür çalışma yürüttü. Dürüst insan modeli yarattı.
Kılıçdaroğlu’nun dürüst olması genel başkan olmasını gerektirir miydi? Bunun için bilgi , donanım, yetenek, öngörü…, gerekmez miydi?
Bir insan dürüst diye, Doktor, Mühendis, Mimar neden yapılmıyor?
Bu konuda aşama aşama eğitim, tecrübe, deneyim, kariyer aranır. Doktor, hastasını Azrail’in elinden alsın. Mimar, çizimleri ile eser yaratsın. Mühendis, her koşula dayanıklı yapı inşa etsin istenir.
Kılıçdaroğlu’nun ocağa koyduğu türlü yemeği sofrada Türkiye halklarının damak tadında pişmedi. Sofrada yüzlerinde tebessüm, iştahlı kaşık sallayan şakşakçılar dışarı çıktıklarında bünyelerine uygun olmadığından türlüyü ilk kuytuda kustular.
Kılıçdaroğlu genel başkanlığı sürecinde; Ulusalcılar, Kemalistler, Irkçılar, Sosyalistler ile mücadele etti. Kılıçdaroğlu’nun yeni model CHP yaratma girişimi ete kemiğe bürünemeden maket olarak kaldı.
Kılıçdaroğlu’nun bundan böyle maketi real işleme dönüştürme olanağı yok!
Yerel seçimlere kadar taşıyacağı “küfeyi”
yerel seçimlerden bir sonraki seçilecek genel başkana devretmeli.
Şu an gözüken yerel seçimlerde İstanbul Belediye Başkanlığı adaylığını Kaftancıoğlu göğüsleyecek. İmamoğlu ve Salıcı
Kılıçdaroğlu ‘na düşen: Bu kurultayda tüzüğü değiştirerek kendisinden sonraki genel başkanın üyelerin oyları ile seçilmesinin önünü açmak olur.
Kılıçdaroğlu’nun Genel Başkan adayı işaret etmesi itibarını yok eder. Bunca emeğini heder etmiş olur.
Üyelerin oyları ile genel başkan seçimini partiye kazandırdığında kendisinde ebedi itibar ve onur kazanmış olur.
Ali Gültekin
Gazeteci / Yazar
ABLUKA (kitap)
