Kırmızı bağcıklı, beyaz pabuçlu Pürmüz, hayatının dönüm noktalarında karşısına çıkan ve onun “adam” olmasını sağlayan yedi kadını ve İzmir’in renklerini anlatıyor.
“Dört kişilik sofra kurdum. Mumları da yaktım. Müziği ayarladım. Geldiler… 20 yaşımı, 35 yaşımın karşısına oturttum. Ben 40 yaşımın karşısına geçtim. 20 yaşım, 35 yaşımı tutucu buldu. 40 yaşım ikisinin de salak olduğunu söyledi. Yatıştırayım dedim… Sen karışma moruk dediler. Evinde içine ettiler. Bende kabahat… Ne çağırıyorsun tanımadığın adamları evine…”
Oyun bu şiirle başlıyor. Kimi kaynaklar Can Yücel’e ait olduğunu söylese de Ali Poyrazoğlu kaleme almış.
Dört Pürmüz aynı masada oturup aşklarını anlatıyor.
İzmir Aşkına Derneği’nin beşinci yılında beşinci oyunu “7 İzmirli Pürmüz” müzikalinden bahsediyorum.
Oyun, 17 Mayıs’ta Güzelbahçe’de prömiyer yapmıştı. Gidemedim. Malum baba hastanede, anne cennette, ben iki arada bir derede… 20 Mayıs akşamı babam eve geldi evde bakıma alışmamız lazım… Dolayısıyla 21 Mayıs İzmir Sanat ve 22 Mayıs Hikmet Şimşek Sanat Merkezi de kaçtı. Oysa oyunu çok merak ediyorum ve dostlarımın yanında olmak istiyorum. Geçen sene Eylül ayında Sıcak Bakış’a konuk olan İzmir Aşkına Derneği Başkanı Filiz Güleç oyundan bahsetmiş. Yazım aşamasında olduğunu söylemişti. Provalar, kostüm ve dekor hazırlıkları nihayet sahneye çıktılar. Ama ben…
Son gösteri Elhamra Sahnesi’nde… 5 Haziran Dünya Çevre Günü ben de orada olacağım diye planladım.
Önce Karabağlarlı çocuklarla belediyenin düzenlediği etkinliğe katılıyorum. Hem çevre konulu stantlar var hem de takas şenliği bir ürün getiriyor başka birini götürüyorsun. Başkan Halil Kınay ile gülümseyen bir sohbet yanında hediye, onun en mutlu günü, çocuklarının mezuniyet töreni var. Önce anne ne de olsa!
Çocukların başkana ilgisi büyük… Başkan herkes ile konuşup dertlere derman oluyor.
NİHAYET KAVUŞTUK…
Saat: 18.00 gibi Elhamra Salonuna geliyorum. Tarihi bir salon bugüne dek ne gösterilere sahne oldu. Atatürk de burada locasında etkinlikleri takip edermiş. Biliyorum ki bizimkiler sahneye ısınmak için hazırlık yapıyorlardır. Hemen balkondaki locaya çıkarak, tepeden sessizce onları izliyorum.
Mükemmel bir aile olmuşlar. Beş yıldır yedikleri, içtikleri, gösterileri, eğlenceleri ayrı değil. Mayıs ayı onlar için yeni oyun demek… Filiz, Mayıs ayında doğduğu için olabilir mi acaba? Birbirlerini tamamlıyorlar. İşlerinin yoğunluğundan ayrılanlar olmuş yerine yeni üyeler gelmiş. İki hafta sonra üniversite sınavına girecekler de var. Haftaya ameliyat yapacak doktor da… Pazartesi önemli bir bağlantı için toplantıya gidecek de, yurt dışına tur düzenleyecek de… Farklı işlerden, İzmir aşkı ile bir araya gelen, haftada iki gün buluşarak harikalar yaratan bir aile…
Salonda Filiz’in sesi yankılanıyor. “Işık şöyle gelsin… Sen buradan gir. Biraz daha yüksek sesle… Müzik bir tık daha az olsun. Evet çok güzel… Şimdi öbür sahneyi deneyelim…”
Bu salonda, oyunun ilk gösterimi olacak. Kalabalık bir kadro, işin matematiği çözülmezse sahnede çarpışmalar olabilir ve bunu da kimse istemez. Hem eğleniyorlar hem prova yapıyorlar. Onların bu hallerini izlemek büyük bir keyif. Gece parıldayacak yıldızların ufak ışıltılarını görüyorum.
Ve sıra danslara geliyor. Kareografi her zaman olduğu gibi Naya Aliyeva’ya ait… Bu oyuncuların amatör olduklarına inanmak zor… Hepsi tam bir profesyonel gibi, tıkır tıkır işliyor her şey…
Aliyeva, yine çok iyi iş çıkarmış. Kendisinin sahneye çıktığı anlarda büyüleniyorsunuz. Gözünüzü kırpmanız bile mümkün değil. Uçan bir melek gibi… Öğrencilerine de ruhundan üflemiş olmalı her dansta onlara eşlik ediyorsunuz. Göz kamaştırıyorlar…
Oyunda, 7 İzmirli kadın anlatılıyor. Pürmüz’ün hayatına dokunan kadınlar… Her kadınla biraz daha olgunlaşan Pürmüz, İzmir’in her bölgesinde farklı bir yaşam olduğunu, İzmir’in renklerini öğreniyor.
Farklı yaşlarda 4 Pürmüz’ün hayata bakışının nasıl değiştiğini görüyoruz. İzmir’in kadınlarının delikanlılığı ve aşka bakışını, erkeğine sahip çıkışını, sevginin ne olduğunu anlıyorsunuz.
Ayakkabısını bağlamasını bilmeyen Pürmüz’den emekliliğinde Urla şarabı gibi değerli oluşuna kadar giden bir hayat hikayesi… Ona dokunan her kadının izini taşıyan yedi renkli bir Pürmüz. Pardon bir de bonus var. Annesi… İlk aşkımız, yoldaşımız kaybettiğimizde yerini dolduramadığımız…
Her kadının ayakkabısı farklı ama Pürmüz rahat diye hep kırmızı bağcıklı beyaz spor ayakkabısı ile yere sağlam basıyor.
Mahallesinde 15 yaşında aşık olduğu Fahriye Ablası, balkonun altında nöbet beklediği yıllar… İlk aşk ilk acı… Fahriye de ne çamaşır asıyor ama… Hayran olmamak mümkün değil…
Sonra Tepecik, renkli bir dünya vur patlasın çal oynasın… Esma hem güldürüyor hem yakıyor gönlünü…
Ardından, Bornovalı bir moda ikonu Levanten kız Aysu, gönlünü çalıyor. Değiştiriyor Pürmüz’ü yürüyüşü, kıyafetleri, bakışı ama olmuyor. Severek ayrılıyorlar. Eğer mutlu olmazlarsa yeniden buluşacaklar Ancak Pürmüz aşka hasret kalmıyor…
Bu kez Karşıyakalı, kıyının öte yanından Mira gönlüne giriyor. Rüzgarıyla kavruluyor.
Sonra ALSANCAK… Hızına yetişmekte zorlandığı, gündüz adamı Pürmüz’e gecelerin prensesi… Melis fırtına gibi esiyor. Pürmüz pervane oluyor ama yetmiyor.
Pürmüz, yavaş yavaş sakinleşiyor. Mardin’den İzmir’e gelip yerleşen Mezopotamya’nın dinginliği ile İzmir’in coşkusunu aynı potada eriten Göztepe’de bir meyhane sahibi kadın Derya ile karşılaşıyor… Huzur, sabır, derinlik… Dinlemeyi, susarak konuşmayı öğrendi Pürmüz… Yaralarına merhem buldu ama… Arkadaşımın aşkısın şarkısı çalıyor kulaklarında…
Ve Zöhre… Hayatındaki kadınların sürüklediği Pürmüz, Urla’nın sakin limanı, tadına doyulmaz olgun şarabı… Derdini dinleyeni, yoluna yoldaş olanı buluyor…
13 Ağustos Çeşme Açıkhava Tiyatrosu’nda Pürmüz ve Kadınları ile randevunuz var unutmayın! Bu arada farklı bir yerde karşınıza çıkabilirler İzmir Aşkına sayfalarını takibe alın…
Ben hep kadınlarıyla sevdim İzmir’i… Huysuz ve tatlı kadınları, güleç, çalışkan, mis kokulu… Yeri geldiğinde Amazon ruhuyla efelenir. Asfalyası atarsa uzak duracaksın. Sakinleşince gülümseyen yüzü ile kraliçen olur. Daima iyi ki dediğin… Eşiniz… Yoldaşınız… Sırdaşınız… Arkadaşınız… Onları her zaman dinleyin! Denizin kokusunu içinizde hissedin.
AÇIN RADYONUN SESİNİ…
RADYO EGE’de Sezen Aksu söylüyor… İzmir’in Kızları…
“İzmir’in kızları bir elinde de cımbızları
Dişidir, anadır, efedir gidinin tatlı huysuzları
Çıktılar mıydı ipek çoraplarla kordon boyuna
Savaşta da aşkta da esaslıdır kadın duruşları
Hiçbir topuk tıkırtısı bu kadar davetkar çalamaz
Bir göz vuruşuyla yerle bir eder böyle bir şey olamaz
Körfezin yakamozu, yıldızı, keskin tuzu tadında
Parfümü meltem, yasemenler açar balkonunda
İzmir’in kızları, korku yok kitabında
Çal bre bir harman dalı, delikanlı makamında
İzmir’in kızları, ayıptır söylemesi, laf aramızda
Sevişe sevişe de ölür, dövüşe dövüşe de icabında… “
İzmir aşkına, daima gülümseyin…
