gölgesinde kırık aynanın

baktım kendime

belirsiz, fütursuz yansıma

ardından düştü gözlerim ellerime

avuçlarım içinde yara bere

yirmi birinci yüzyılda yaşayan insanlık gibiydim

.

sorguladım yaşamı

gizli bir el yağda

diğeri balda

bir eli havyarda

zengin sınıf mensubu şahsiyetin

diğeri ise karnını su ile doyuruyor

doyabilecek su bulabilmişse bilakis

.

halkların üstünde tepinir diğer soylu

çiğner körpecik bedenleri botlarının altında

paralı asker

diğerinin elinde kılıç

milyonların eli kamçılanmış

soyulmuş, yara bere içinde yüzleri

çöpte ekmek arar olmuşlar

yirmi birinci yüzyılın modern dünyasında

.

paçavralara sarılmış bedenler

yorgun ve soluk yüzleri

gözlerindeki ışıltı kararmak üzere

açlık bir yanda

baskı diğerinde

öte yanda gaddar ve acımasız sömürü

ve gördüm yeniden

kırık olan  ayna değil

çarkı kırık ve yamalı

emeğin alın teri üzerinde dönen düzenin

.

Özgür Metin Demirel