Ahmet Zeki Yeşil
Havadar bir aklım ve temiz bir kalbim var.
Üşüyorum, altımda bir ıslaklık.
Refah tabana yayılıyor galiba.
Haliyle, her şeyi komik tarafından alıyorum.
Geri dönüşümlü anılardan komik bir hayat üretip, gayri resmi gülüyorum.
Sudan sebeplerle gülmekten iyidir çünkü, su pahalı.
Gülüşümü göstermem aslında, gülen var gülemeyen var.
En fazla gülümserim. O da isyandır bir anlamda.
Aksırıncaya, tıksırıncaya kadar gülümserim.
Velhasıl insanlık halidir gülmek, ileri demokrasinin göstergesidir.
İnsanın gülesi gelince gülmelidir.
Halkı, memleket sorunları karşısında güldürme sanatına politika denir.
Gülünce hızlanıyor hayat ve yağ gibi akıyor.
Akan hayat aklımıza, “Hayat neyden ibaret?” sorusunu getiriyor.
Hayatın zurnadan ibaret olduğunu düşünenler yanılıyor.
Peki, sorulması gereken soru ne olmalı?
“Ne eksik hayatımızda?”
Kaybolan kara kutumuz acilen bulunmalı.
Aksi halde duygusal merhemler, sinir sistemimizi iyileştiremeyecek.
Yüzümüzde eğreti duracak senkronsuz gülüşler.
Haydi, hep birlikte gazlanmadan gülelim!
Medya eğlendirsin, spor heyecanlandırsın.
Bize de güle oynaya yaşamak kalıyor.
Toplu açılış yapalım, toplu gülelim, toplu sevişmeyelim.
Dikkat edelim, cari açığımız görünmesin.
