Hüzne coğrafyalanmış ülke,
Nal sesleri yankılanır uzak dağlarında
Bütün ovaları kişner…
Dizlerine vurur kadınları
Erkeklerini bekler;
Babalarını bekler bebeleri.
.
İzlenir çiçeklerini rüzgâra bırakan
Yeniden doğmaya çabalayan ağaçlar,
Bir buruk yüzle geçilen beldelerden!
Görülür Güneşin her zerresinde umudun doğumu
Titreyen parmakların açtığı perdelerden…
.
Ötelerden…
Birazdan duyulur ötmeye hazır
Köyün süslü horozunun sesi.
Bütün ülke çeker
Kendisini yüceltenin
Küçülmesini bekleyen
Sahte liderlerden
Gücünü gücünden alır
Savaşta ölenlerden…
.
Ne çektiyse çektiler yaşadıkça
El alemin çiplediği
Bezleri ayaklarına dökülen zombilerden.
.
Osman Aktaş/Erzurum
