Avrupa Türkiyeli Yazarlar Grubu (ATYG) Üyesi Diş Hekimi ve Yazar Dr. Tuncay Özverim, 11 Ocak 2026, Pazar günü, saat 01.30’da, Dortmund’da vefat etti. Kızının, oğlunun, sevenlerinin başı sağ olsun! Kızı Gülay Özverim’den aldığımız bilgilere göre Tuncay Özverim Dortmund’da toprağa verilecek. Cenaze töreni tarihini sizlere daha sonra haber vereceğim.
Dr. Tuncay Özverim, İstanbullu köklü bir ailenin evladı olarak 1936 yılında Ankara’da doğdu. Babası askerî doktordu. Babasının tayinlerine bağlı olarak Türkiye’nin çeşitli kentlerinde yaşadı. Çocukluğu 1940’larda Erzurum’da geçti. İlkokulu Ankara’da okudu. Ortaokul, lise ve üniversiteyi İstanbul’da bitirdi. Gençlik yılları Beyoğlu’nda geçti. 1959 yılında Diş Hekimi oldu. Meslek hayatının ilk yılları Hatay-Kırıkhan’da geçti. 1964 yılında Almanya’ya geldi. 40 yıl diş hekimi olarak çalıştı. Emekli olduktan sonra kitap yazmaya başladı.
Her insanın, her doktorun hayatı bir romandır. Dr. Tuncay Özverim’in hayatı ise çok ilginç, maceralı bir hayattır. 2021 yılında İstanbul’da yayınladığı “Bi Heves Ben de Yazdım-Anılar Canlanır Yüreğimde” bir hatıra defteri değil, 1936-2020 yılları Türkiye’sinin ve Almanya’sının önemli tarihi olaylarının, insan ilişkilerinin, çok ilginç insan manzaralarının anlatıldığı öykülerden oluşan bir anı-romandır.
Daha sonra 2022 yılında bir kurgu öykü olan “Nazım, Vera, İstanbul ve Ben” adlı kitabını kaleme aldı ve yayımladı. 5 ayrı kitap projesi vardı. Bunları yazmaya ömrü yetmedi.
Dr. Tuncay Özverim 2023 yılında ATYG Edebiyat Ödülü’nü almıştı.
Dr. Tuncay Özverim ile 19 Eylül 2025 tarihinde, Dortmund’daki evinde uzun bir söyleşi yapmıştım.
“Tuncay Abi, yaşın yakında 90 olacak. Maşşallah, hâlâ ayaktasın! Bunun sırrı ne?” diye sormuştum. Şöyle cevap vermişti:
“Bak bu güzel bir soru. Bunun sırrını söyleyeyim sana. Ben hayatın tadını çıkara çıkara yaşadım. Ben hayatta ne yaptımsa severek, isteyerek yaptım. Ben mutlu bir insanım. Benim her tarafımdan mutluluk akar. Benim mutluluk ilacı almama gerek yok! İnsan kendi kaderini yazamaz. Hayatımızın akışı kaderimiz olur bazen. Hani derler ya, su akar yolunu bulur. Benim hayatımın sırrı şudur: Ben değişen zamana, değişen dünyaya bilerek ya da bilmeyerek uyumlu yaşadım. Ben hayatta kalbimin ve beynimin sesini dinledim. Çoğu zaman da kalbimin sesini dinledim. Ben meraklı bir insanım. Ben yaşamı sevdim ve severek yaşadım. Ben hayatı değiştirmedim, hayat beni değiştirdi.”
Bu söyleşinin tamamını daha sonra yayınlayacağım.
Tuncay Özverim’in ruhu şad, mekânı cennet olsun! Devri daim olsun!
.
Bochum, 11 Ocak 2026, Kemal Yalçın
