Benim babamın kokusunu aldığım bir halam vardı. Onun da oğlu bir taneydi.
Ayrı kentlerde de yaşamış olsak hele de göçmen olarak yaşadığımız bu Almanya’da bilirdik yüreğimizin bir parçasının o kentte yaşadığını. Şimdi yüreğimizin o parçasını yolladık sonsuzluğa.
Şair Hıdır Eren Çelik’in dediği gibi “Her gidenin ardından yalnızca göz yaşı düşer yüreğimize, yağmurun toprağa düşmesinden yeşeren tohum derinliklerden gün ışığına merhaba dediğinde yeniden umutlanır yüreğim, gidenlerin ardından.
Bir kişiyi daha uğurladık sonsuza, sıra bize de gelecek, o zaman arkamızdan bir dost iki satır yazarsa, topraktan geldin, toprağa uğurluyoruz seni yazsın.”
Hüseyin Ağabeyim, Halamın biricik oğlu sonsuzlukta yolun ışıklı olsun,
Ata toprağında tüm sülalenin içinde huzur içinde uyu…
