Ülke siyaseti giderek daha sert bir dile teslim oluyor. Bir partinin mensubu diğerine “hırsız” diyor, öteki “terörist” diye karşılık veriyor. Bir başkası “çeteci”, “cemaatçi” yaftalarını havada uçuruyor. Siyasi rekabetin yerini giderek öfke, kutuplaşma ve düşmanlık alıyor.
Oysa siyaset rakibini düşman görmek değil, halka hizmette yarışmaktır.
Kent bilinci oluşmamış, ilkeli siyaset yerine menfaat üzerinden siyaset yürütenler Manisa da benzer bir tabloyu şekillendiriyorlar.
Kimileri CHP’nin yaşadığı sıkıntılardan siyasi kazanç çıkarmaya çalışıyor. Kimileri MHP’deki görev değişikliklerini, İYİ Parti’deki istifaları ya da AK Parti’deki yeniden yapılanmaları fırsat olarak görüyor. Adeta bir başkasının zor gününden memnuniyet duyan bir siyasi anlayış gelişiyor.
Bu yaklaşım ne siyasete ne insanlığa ne de farklılıklarıyla Manisa’da yaşayanlara yakışır.
Bir belediye başkanının, bir siyasi partinin ya da bir kurumun başına gelen olumsuzluklar karşısında el ovuşturmak, sevinmek ya da umut bağlamak kimseye fayda sağlamaz. Kaybeden yalnızca bir siyasi parti değil, çoğu zaman o şehir ve o şehirde yaşayan insanlar olur.
Manisa’nın ihtiyacı dedikodu üzerinden birbirini yok etme, ayrışma, kutuplaşma politikası olamaz, olmamalı.
Manisa’nın ihtiyacı farklılıklara hoşgörü göstererek birlik ve dayanışma içinde yaşamdır.
Manisa’nın kurumlarını Manisalılar için; projeler sunma, çalıştırma, denetleme pratiğidir.
Manisa’da geçmiş dönemlerde görev yapan MHP’li belediye yönetimlerinin de emekleri vardır. Bugün görev yapan CHP’li belediye yönetiminin de ortaya koymaya çalıştığı projeler bulunmaktadır. AK Parti milletvekilleri de Ankara’da Manisa’nın taleplerini gündeme taşımaktadır. Siyasi görüşler farklı olabilir; ancak ortak payda Manisa’dır.
Manisa’nın bir evladının Türkiye’nin ana muhalefet partisinin genel başkanı olması da bu şehrin hanesine yazılmış önemli bir değerdir. Siyasi tercihleri ne olursa olsun, her Manisalı kendi kentinden çıkan başarı hikâyeleriyle gurur ve saygı duymalıdır.
Asıl mesele:
Şehir merkezindeki trafik ve otopark sorunu her geçen gün büyümektedir. Valilik, kaymakamlık, belediye hizmet birimleri ve bazı kamu kurumlarının uzun vadeli planlamayla şehir dışında oluşturulacak yeni hizmet alanlarına taşınması değerlendirilebilir. Böylece şehir merkezi nefes alabilir.
Manisa bir opera ve kültür merkezini hak etmektedir. Kültür ve sanat yalnızca sosyal yaşamı değil, kent ekonomisini ve kent kimliğini de güçlendirir.
Tarihi ve doğal zenginliklerimizin tanıtılması için turizm rehberliği projeleri geliştirilmelidir. Manisa, Spil Dağı’ndan Sardes Antik Kenti’ne, Mesir Festivali’nden bağcılık kültürüne kadar büyük bir potansiyele sahip.
Üniversite öğrencilerinin barınma ve beslenme sorunları çözülmelidir. Yeni yurtlar açılmalı, gençlerin eğitim hayatını kolaylaştıracak sosyal destek mekanizmaları kurulmalıdır.
Tarımsal üretimin desteklenmesi, su kaynaklarının korunması, sanayi yatırımlarının çevreyle uyumlu biçimde geliştirilmesi, genç işsizliğinin azaltılması, deprem güvenliğinin artırılması ve mahallelerde sosyal yaşam alanlarının çoğaltılması da öncelikli hedefler arasında yer almalıdır.
Bütün bunlar CHP’nin de sorunudur, AK Parti’nin de sorunudur, MHP’nin de sorunudur. Çünkü bunlar aynı zamanda Manisa’nın sorunlarıdır.
Siyasi kavramlar değişmeli:
Partileşmekten önce Manisalılaşmak gerek. Şehirler kavgayla değil, ortak akılla büyür. Manisa’nın ihtiyacı birbirine bağıran siyasetçiler değil; aynı masada oturup çözüm üretebilen insanlar, kurumlar ve siyasi anlayışlardır.
Her Manisalının önceliği Manisa’nın yaşanıla bilinir karbon ayak izi belgesi ve engelsiz şehir kimliği kazandırmak olmalı.
Manisa, yaşayanlarıyla güzelleşir.
Hadi hayırlısı…
Manisa’nın İhtiyacı Ortamı Germek Değil, Ortak Akıldır
- Çok okunanlar
- Yorumlar
- Son Haberler
