Molla Demirel
Yavrum, bebeğim benim
Gidiyorsun toparladın bavulunu
Buz sardı dünyamı
Olmasın bavulunda ayrılık acısı
Gideceğin yerlerin sevincini yerleştir bavuluna
Bilmem cennet mi diyorlar o diyara
En güzel köşkün annenin yanında olsun
Acılar içinde bıraktın bu baba yüreğini
Bacının, kardeşinin
Ve sen iki yavrunun yüreğini
Bıraktın bu ayrılıkla acılar içinde gidiyorsun
Gidiyorsun sonsuzluğa
Bizimle kalacak birlikte olduğumuz fotoğrafların
Ve anıların
Göremezsin gözlerimden içime akan nehri
İçin rahat olsun yüreğimledir iki yavrun
Gidiyorsun
Hani cennet diyorlar ya orada en güzel köşk senin olsun
Biliyorum adın gibi bir meleksin
Kucak kucağa olacaksın annenle
Hepimizi yaratan kutsal toprakta
Güller bitecek toprağınızda
Alacağım çiçeklerde güllerde tenin kokusunu
Boşuna demiyorum
Güneş, su, hava
Ve topraktır kutsal olan gerisi yalan
Bakacağız annenle bıraktığınız fotoğraflara
Toprağınızdaki çiçeklere üşüşecek anılarımız masama
Topladın bavulunu
Gidiyorsun sonsuzluğa
Çiçekli dalı kırıldı yüreğimin
Toprağın en çiçekli yerinde,
Annenin böğründe olsun köşkün
Şahidimdir kızım, meleğim yer
Ve gök seni ve anneni çok sevdim
Yanınıza uzanıncaya kadar dinmeyecek gözyaşım
Babasının çılgın kızı hep sevdim seni
Rahat uyu sonsuzlukta
19 Eylül 2022
