Yanında…
Davulcu, Zurnacı, birkaç teşrifatçı ile küçük bir çocuk…
Ne olduğunu anlamaya çalışıyorum ilk önce…
Düğün evinden gelin mi çıkarılıyor?
Hayır!
O zaman bayram namazı sonrası cami önü…
Öyle ya…
Çocuğun teki son sürat gelip, Kemal amcasının eline sarılarak onu öpmeye çalışıyor!
Ama nafile…
Ya Para yok ayağına yatılıyor……
Ya da cüzdan “sponsorsuz”…
Malum bu işlere “iyi yürekli yeğen(!)” bakıyor…
O zaman…
Demek ki bayram da değil!
Kalabalık?
Ne gezer?
Merak için bile olsun gelen yok yanına…
Tepki çok büyük…
Halk nezdinde…
CHP seçmeninden de öte…
Üstü…
Tam bir çizilmişlik hali…
Ecevit % 16’dan % 1’e…
Baykal CHP’yi tarihinde ilk ve son kez…
% 10’unun altına düşürdüğünde bile…
Böyle bir muameleye tabi tutulmadı!
Emekli…
Öğrenci…
Öğretmen…
İşsizi- işçisi…
Say say bitmez…
Tüm mağdurlar…
Tüm acı çekenler…
Diyojen gibi gündüz gözüyle adalet arayan bilumum sayısız aile…
Faturayı fena kesmiş butlancılara…
Evlerinde eşleri- çocukları…
Sokakta komşuları…
Tepki de tepki…
Mutsuzlar …
İçine düştükleri garebetten…
Şaşkınlar…
Çaresizlik ve
Panik diz boyu!
Davul- zurna kimin aklıydı sahiden?
Neyi kutluyordunuz?
Anımsar mısınız bilmem?
5’li ÇETE üyesi bir müteahhit vardı…
Hani milletin “bir yeri” ile çok haşir neşirdi kendisi…
Yoksa?
Aynı yolun yolcusu mu olmaktır arzu?
Yazık!
Bugün…
Tarihin bir dönemecine tanıklık ediyoruz…
“Gelecek” geldiğinde…
Nice tezler yazılacak üzerine…
Şimdilik…
“YENİ“kendi yolunu açarken…
“ESKİ”nin…
Aynı gün…
Freni patlamışçasına kendi “ÇIKMAZ”INDA duvara tosladığına şahitlik ediyor koca bir ULUS…
Ne hazin!..
