Yazar olmak…
El tutup, o elin sıcaklığında kavrulmaktır…
Yazar olmak…
Kendinden vaz geçerken bir mevsimsiz günde…
Kendi mevsimini yaratıp, habersizce begonyaya çiçek açtırmaktır…
Çokta kalan yazar yoktur..
Sevip, sevildiğine tanıık olan, onun gerçekliğine, inanıp, sarılıp, sarmalanan yazar yoktur!
Sözcüklerin cambazı…
Duygu ve düşüncelerin efendisidir yazar…
Kendi dúşlerinin yıkılmaz bir kalesidir!
…
Yazar olmak…
Istırap ve dayanılmaz acının vücut bulmuş halidir..
Görmemesi gerekeni…
Herkesten önce görüp, yüreğini gerçeğe rehin bırakmaktır…
Ah, oysa o yazar…
Ne çok ister ve hayal eder, imkansızın kanadına tutunmayı…
Ne çok ister!
Yazar…
Aslında sahipsiz kelimelerin bir müebbet mahkumdur…
Yazar aslında…
Kimsesiz sevdaların…
Güvenilir, emanet sandığıdır!
Yazar aslında…
Hep içinde ki umutsuzluğun…
Dışarıda ki beyaz rengidir!
Yazar aslında…
Nasıl çıktığını bilemediği o dağın zirvesinde ki…
Bir başına kalan sonsuz yalnızlığıdır!…
