Anlaşılmaz bir iniltiydi harfler, Küçük bir nidaydılar tek başlarına… Birleşir kendi aralarında Sessizliğin ölümsüzlüğünde Yazılırdılar mezar taşlarına… . El ele...

Havaya, ateşe, suya, toprağa Dönüşür can dediğin. Yediğimiz hayvanlar Çiğnediğimiz otlar, Kestiğimiz ağaçlar Yurtlarından edildiğinde Şehirde, köyde Çölde vahada Yeniden...

ÖtedeBir solucan toprağı eşelerkenKendi derdindeydi yalnız…Mutluluğu vuruyordu sırtına baharınHoşuna gidiyordu tepesinde koca gölgesiKüçük zağarın… . Bir duruyor, bir kokluyorduNeler vardı...

. Ayaklar… Çocuklukta ana kucağına, sokak oyunlarına, gençlikte sevda ve hayallere, yaşlılıkta en çok kendisine götürdü insanı ayaklar… Onlar; yollardan...

Ağustos ateşi eridi ufukta İnsan, çıplak ayakla yürüdü Kızgın kumların üzerinde Biten günü çiğneyerek geceye doğru… Örttü üzerine bir zindan...

Çıplak değerdi ayakları toprağa İncinmezdi, Hırkasız değerdi soğuğa üşümezdi göğüsleri, Gamsız değerdi göğe başları Eğilmezdi çocukların … . Büyüdükçe beden,...

Üşüyen elleri yumruk Bir çocuk var sıcak kucağa hasret Azgın dolular bahçesinde Yaprakları dökülmüş yerde Solgun güller gibi yanakları. ....

…)1(… Konduğun ağaçlarda yalancıdır o bahar Nereye uçarsan uç, mevsim her yerde sonbahar... . Güneş çekmişti yüzüne buluttan kara peçeyi,...

- ÖĞÜT KALIPLARI - . Sonu belli diyeGiden ömründeKendini koyuvermeBırakma sakın;Her işin uğraşınBitsin günündeUmutların kalsınYarına yakın. . Aman kibirlenmeBüyüğüm deme;Herkesten...

Dağların ağlayan sırtındaMasum bakışlı ceylanDerin gaflete dalmışÇamların duldasındaTırnağı yaralıTaze kuzusunSırtını görmeden yalar. Gün batımına girmişMavisi çözülmemiş göğün altında;Gözleri açıkBir yabancı...