Kızıl güllerin açtığı bahçelerde
Sabah güneşi gizleniyor arada;
Arada aşikâr yüzüyle
Toprağı ısıtıyor;
Püfür püfür
Yalnızlık kokusu esiyor
İnce dalların
Salınan,
Düşmeye hazır
Yapraklarından.
.
Ucu sızlıyor burnumun
Hasret kokuyor ortalık…
Ah amaçsızlığın ihanet çiçekleri!
Ah memleketimin
Kendiliğinden türemiş koca ağaçları,
Eteklerine sarılmış körpe fidanları!..
.
Ne zaman ki sizler harcandınız zamansız
Bir derde düştüm ki çaresi yok…
Uykulardan uyanan gözlerim bir mahmur
Bir mahmur ki…
Tek kalmışlık duygusu kalbimde;
Ellerimde eriyen kartopu…
Avuçlarım
Hüzün emziriyor
Memleketimin bahçelerine…
O. Aktaş / 25.12.2016 / Erzurum
