Çalkantılı zamanlarda hareket ediyoruz. Makinenin karmaşıklığı artıyor. Sessizlik çoğalır. Çamurlu yatakların çukurlarında Bulutu izliyoruz, çift sütun tarafından yakalanmış. Huzursuz hayata...

yürek yarasından arta kalan izlerin insana yabancı duran iç enkazlarım . beton zindanları dahi kıskandıran hayatı donduran kaskatı yeller ....

Kimisi tenine kazıtır sevdiğiniKimisi yüreğinin orta yerineKiminin umrunda olmaz hayatKimisi hiç görmediği insanlar uğruna. ölüme yürür korkmadan, sessizce… .Elini eteğini...

gölgesinde kırık bir aynanınkendimi izledimbelirsiz, fütursuz bir yansımaardından ellerime düştü gözlerimavuçlarımın içi yara bereyirmi birinci yüzyılda yaşayan insanlık gibiydim sorguladım...

hayatmaviliklerlekara toprağınkesiştiğinokta .neresisinnoktanın senkara toprağa bakan gözlermuhtemelen .maviliklere uzananyürekgelgitlere hapsedilen . Özgür M. Demirel

uyku düşer mi gözlerine rüyaların senden kaçar göremeyeceksin belki rengarenk çiçek bahçelerini son bir kez olsun mavi gökyüzünde     beyaz...

O genç bir yiğitti o* O genç komünistti O küçücük gözleri incecik elleri kocaman kocaman yüreğiyle . Deniz’im, Yusuf’um, İnan’ım...

bir kalp kırıklığının kalıntılarından insana yabancı olan iç harabelerim . Beton krakerlerini bile kıskanarak solduranlar hayatı donduran sert rüzgarlar ....

kuruyan dallarıma değiyor ay bakıyorum bir aya, bir kuruyan, yok edilen insanlığa kazınıyor tenime soğuk rüzgâr sorguluyorum insanı ürperten koşulları...

göçebe yaşamın geçici misafiri yaban diyarlarda büyüyen yürek kimsesizliğin soğuk sessizliğinde çınlayan yankı . kalbine dokundukların yanında birlikte yürüyecekler son...