yürek yarasından arta kalan izlerin

insana yabancı duran iç enkazlarım

.

beton zindanları dahi kıskandıran

hayatı donduran kaskatı yeller

.

terkedilen, onarılamayan harabeler

tenimden koparak uzaklara savrulan küllerim

.

kuş ile kurdun uğramadığı

rüzgâra yabancı sokaklarda

kimsesiz hayallerin izlerinde

buluyorum hayatı

.

emeğin hapsolduğu karanlıklarda

savrulan minik toz parçası olan ben

içine düşülen labirentten çıkışı ıskalarken

günü kurtarma hevesine yenik düşmüş dünyada

.

koyu karanlık,

el değmemiş,

işlenmeyen

eğri ve edilgen hayatın

gelgitlerinde

kulaklara ne de hoş geliyor

yüreğime dokunan

karanlığa başkaldıran ışığın güzelliğinde arıyorum nefesi

.

uzaklardan şimdilere seslenen

şimdilerden yarınlara uzanan

toplumun gizemli sırlarını

toplu es geçilen kodlarını

aşındıran düşüncenin yüceliğinde kayboluyorum

.

inişli-çıkışlı,

.      taşı- dikeni

kırılgan ve harabe şehirleri

.            aratmayan

.      enkazlara kafa tutan

gücü arayan benlikle sırdaş

.

çıplak ayaklarımı

.      yaralayan taşlı yolların ortasında

yapayalnız

.      uykusuz gözlerin sarhoşumsu ve çekingen bakınmalarında

kırılgan yüreğimin yalınlığına seslenen

çarpık melodinin sihirine esir düşüyorum

.

yüreğime dokunan o muhteşem baharı

anla(t)maya gücü yeter mi dizelerin

.

Özgür Metin Demirel