Seksenli yıllarda bilgisayarlı tomografi tıpta çığır açtı ve görüntüyü büyüttü; bugün yapay zeka veriyi büyütüyor. Ama hastanın hikayesini, korkusunu, yoksulluğunu, travmasını ve toplumsal bağlamını hangi teknoloji görecek?
Son kuşak teknolojiler tıbbın gözünü keskinleştirirken, hekimliğin vicdanını da keskinleştirebilecek mi?
Hekimin görme kapasitesi arttıkça, hastayı “görme” kapasitesi de artıyor mu?
Yapay zeka ve tıp dönemecinde artık yeniden gözden geçirilmesi gereken devasa bir sorunumuz var. Üniversite giriş sınavında en çok soru çözenlerin tıbba girebildiği bir gerçeklik yukarıda öne çıkan sorulara kanımca merhem olamaz.
Tıp tarihi tam da bu dönemeçlerle yazılıyor. 1984 yılında İzmir’de ilk ultrasonun Ege Tıp Gastroenteroloji’ye, ilk bilgisayarlı tomografinin (BT) ise Ege Tıp Beyin Cerrahisi’ne geldiği günler, radyolojide BT’nin dahi henüz bulunmadığı bir dönemin başlangıcıydı. O tarihlerde Ege Tıp Radyoloji Anabilim Dalı Başkanı hocamızın derste söylediği “Bilim hızlı ilerliyor. Ben profesör olduğumda ne BT ne ultrason ne de mamografi vardı. Her birini emekliliğe yakın yaşlarda, profesörken öğrenmek zorundaydım ki öğrencilere ve asistanlara öğretebileyim” sözleri, bugün içinde bulunduğumuz dijital ve teknolojik dönüşümü anlamak için muazzam bir köprü sunuyor.
1980’lerin başında görüntülemenin fiziğini ve anatomik izdüşümlerini sıfırdan öğrenip öğretmek zorunda kalan o kuşak, tıbbın “gözünün” açıldığı bir döneme tanıklık etti. Bugün, 2026 yapay zeka yıllarında ise tıp, yalnızca görme yetisini değil; büyük veriyi işleme, kalıpları teşhis etme ve klinik kararları destekleme yetisini yapay zeka ile katlayarak artırma potansiyeli taşıyor.
2026’da tıbbın yapay zeka ile geldiği bu hızlı eşik, geçmişteki o ilk adımlarla kıyaslandığında üç temel dönüşümü ortaya koyuyor:
- “Görmekten” “Öngörmeye” Geçiş
- Öğrenme ve Adaptasyon Baskısı
- Hekimin Değişen Rolü
Ultrason ve BT ilk geldiğinde yaşanan kaygılar, zamanla yerini “Bu cihazları kullanan hekimler, kullanmayanların önüne geçecek” gerçeğine bıraktı. Yapay zeka da hekimin klinik sezgisinin, hasta öyküsü almanın ve insani dokunuşunun yerini almıyor; aksine hekimi angarya veri yükünden kurtarıp odağını tekrar hastasına ve kararın niteliğine vermesini sağlayacak gibi.
Hocamızın o dersindeki alçakgönüllü ve vizyoner yaklaşım, tıp biliminin değişmeyen tek kuralını özetlemektedir: Hekimlik, hayat boyu süren bir öğrenciliktir.
Peki, yapay zeka çağında iyi hekim adaylarını daha lise yıllarında nasıl seçeceğiz ve nasıl yetiştireceğiz? Temel soru bu…
Hasılı BT, MRG tıbbın gözünü büyüttü; yapay zeka tıbbın öngörme kapasitesini büyütme potansiyeli taşıyor. Ama hastayı görmek başka bir şey değil mi?
Sağlıcakla kalın.
Görmekten öngörmeye: Yapay zeka çağında tıbbi teknoloji – Zeki Gül – Evrensel
