simgelerin gölgesinde
dans etmeyi öğrenen
ardında bıraktığı
ince toz bulutçukları ile
yüreğimin imgelerine ses veren
göz kapakçıklarını aralayan
dünyamı aydınlatan ışık
şiirim
.
açlık, yokluk, yoksunluk hükmü
giydirilmiş dünyada
yutkunmadan konuşabilir miydin?
benliğimin el değmemiş
buruş buruş sayfalarına
.
emeğin insanına yabancı
boş ve renksiz bir dünyada
küser miydin bu başına buyruk
vurdumduymazlığa
.
Özgür Metin Demirel
