——————–
Yıl dokuzyüzdoksan…
Mevsim yazlardan sonuncusu
Silahlar patlıyor, canlarım silahlar
Bir…
Bir daha.
Karanlıkçılar,
tüm Aydınlanma düşmanları bir kâbus gibi çökmüş ülkeme canlarım.
Bir kâbus gibi…
Bindörtyüzyıllık kinini kusuyor kulluk uğruna..
Ak saçlı adamın başına yastık olmuş, Koşuyolu’nun kaldırımları
Ağlamakta köşedeki söğüt
Dalındaki serçe suskun, sanki mâtemde
Şehr-i İstanbul kan kokuyor
canlarım kan!
Aydınlığa inat
Özgürlüğe inat
Bu sonyazın sıcağında saat 14’de…
.
Abit Dursun
4 Eylül 1990
