Sakin sulardan getirdim ruhumu
Tanırım Tanrı’yla konuşan adamı
Doğduğumda
Kulağıma fısıldayan sesini dinledim.
Dinledim
Kâinatın,
Otların
Hayvanların yaratılışını ondan,
Kuşların öbek öbek uçuşunu…
Hatırlıyor bebek hafızam
İlk suyu yudumlarken
Dünyaya yeniden gelişimi
Ve ilk ekmek lokmasını
Çiğnerken
Tahılların
Unların.
Yaşam dediğin bir kısa döngü, bir koca düğüm…
Alacası içindedir insanın
Artar karanlığı uçurumlarda
Alacadan doğar kara ölüm.
Var git ilimizden var git be zulüm…
Osman Aktaş/Erzurum
