de ki; elim yandı
ama söylemeye dilim varmıyor
.
de ki; okudum
ama beynim ezilmeyi, sömürülmeyi, yok sayılmayı,
sefaleti hazmedemiyor
.
de ki; yürek yaralı
olsun yine de direniyor ve atıyor
şayet yarasına yenik düşer ve durursa
bir zamanlar attığını bilecekmişsin gibi kendinden pek emin bir ruhlar dünyasına hapsolarak
.
de ki; henüz nefes alabiliyorum
dünyayı kirletsenizde gölgelerinizle
.
ve de ki; ar damarı çatlayan bu dünyanın
ar damarlarını iğne iplikle dikmek
sana mı kaldı bre kâfir
.
de ki; açlık çalışmayan tembellerin kaderidir
dünyanın ekonomik temellerini sanki onlar yaratmış gibi
ve üretilen değerleri eşit paylaşma hususunda sınıfta kalmışlarcasına
öyleyse yaşasın işsiz, güçsüz kalmayı beceren
ve karın tokluğuna çalışan milyonlarca beceriksiz tembel
.
de ki; yoksulun kaderi zenginin iki dudağı arasında sananlar
saltanatınız sarsıldı, sallanıyor
ha yıkıldı, ha yıkılacak
.
ve de ki; rüzgâr tersine döndü bakın
dün bahşettiğiniz mutlu ve refah yaşamdan geriye sadece buz gibi soğuk yeller esiyor
bir de de ki; aç emekçi kitlelerin milyonlarca eli yakanızdan sımsıkı kavramak için birleşiyor artık
ve
de ki; yakanızdan kavrayıp bir daha ayağa kalkmanıza müsaade etmemek üzere sizi kaldırıp yere çarpmasına çok az kaldı
.
de ki,
açlıktan uyku girmezken gözlerine onların
nasıl rahat uyuyabiliyorsunuz siz sıcak yataklarınızda
ve de ki; hesap günü beklediğinizden de yakındır
ey kendini dünyanın tanrısı ilan edenler
.
Özgür Metin Demirel
