Her ölüm erkendir. Fakat Rosa’nın ölümü gerçekten çok erken oldu. 71 yaşında uçup gitti. Rosa kapı komşumdu. Evimin, arabamın yedek anahtarları ona vermiştim. Tatillerde çiçeklerimi sular, mektuplarımı açar, evimi havalandırırdı. Rosa benim komşum, kardeşim, güvendiğim bir insandı. Okuma ve söyleşi günlerine giderken haber verirdim, döneceğim saatte beni beklerdi.
Almanca kitaplarımı okurdu. Düşüncesini söylerdi. “Şimdi hangi kitabı yazıyorsun, konusu ne, ne zaman yayınlanacak?” her şeyi sorardı.
Birinde aniden Türkiye’ye gittim. Arabamı evin önüne koymuş, evin kepenklerini kapatmıştım. Bir gün bakıyor, iki gün bakıyor. Araba yerinde duruyor, kepenkler açılmıyor. “Eyvah Kemal intihar etmiş,” diye düşünmüş.
Türkiye’ye telefon etti. “Neredesin? Neden bana haber vermedin? Ben senin intihar ettiğini düşünmüştüm,” dedi.
“Rosa ben intihar etmem. Daha yazacak çok kitabım var,” dedim.
“Benim kardeşim yalnız yaşıyordu. İntihar etti! Bu nedenle çok korktum,” dedi.
Sevgili Rosa, sağlığında sana hiç şiir yazmamıştım. Ölümünden sonra bir şiir yazdım. Peter’e okudum. Şimdi Facebook sayfamda da yayınlayacağım.
Ruhun şad olsun!
Sen çok iyi bir insandın!
Mekanın cennet olsun!
Bochum, 1 Ekim 2025, Kemal Yalçın
SEVGİLİ KOMŞUM ROSA
Acı haberi sevgili eşin Peter verdi.
“Rosa artık yaşamıyor!
Dün öğleyin uçup gitti,” dedi.
Sarıldık birbirimize,
Senin için ağladık.
Gözyaşlarımız karıştı birbirine.
Sevgili Rosa
Ben 40 yıldan beri Almanya’dayım.
İlk kez bir Alman için şiir yazıyorum.
Sen benim hem komşum,
Hem kardeşim
Hem dert ortağım idin.
En yalnız günlerimde,
Yalnızlığımı paylaştım seninle.
Sevgili Rosa,
Evimin anahtarını sana vermiştim.
Kendi kardeşim gibi güveniyordum sana.
Tatillerde evimi havalandırır,
Çiçeklerimi sulardın.
Mektuplarımı açıp okur,
Bana bilgi verirdin.
Ah Rosa, ah!
Neden bırakıp gittin sonsuzluklara
Balkon çiçeklerinin,
Orkidelerin renkleri solgun bugün.
Kim sulayacak çiçeklerimi bundan sonra?
Kim konuşacak orkidelerle ben yokken?
Sevgili Rosa,
Gecikmeli olarak
Senin doğum gününü
Sağ salim hastaneden çıkıp
Evine geldiğin gün kutlayacaktık.
Artık kutlayamam senin doğum gününü.
Yarım kaldı mutluluklar.
Sevgili Rosa,
Bu dünya gelimli gidimli dünya.
Ölüme yok çare!
Her ölüm erkendir.
71 yaşında
Sana çok erken geldi bu ölüm.
Sevgili Rosa
Senden bana sıcacık bir merhaba kaldı.
Senden bana tertemiz bir güven kaldı.
Huzur içinde uyu!
Elveda Sevgili Rosa!
Elveda!
Bochum, 30 Eylül 2025
Kemal Yalçın
