BİR ‘DEVRİMCİ’NİN ARDINDAN
Küçük bir kentin deli dolu çocuklarıydılar.
Yüreklerinde koca bir dünyayı değiştirmek gibi bir düşe sarıldılar.
Yosun gözlü bir delikanlını söylediği her söz onların yaşamları oldu.
Ateş böcekleri gibiydiler, karanlığa inat ışıl ışıl uçuştular kentin küçük dar sokaklarında.
Yaşadıkları her acıyı yüreklerine gömüp, fırtınanın gülümseyen yüzü oldular.
Okyanus dalgalarına kafa tutan filikalar gibiydiler ve hiç karanlığa teslim olmadılar.
Sana “Hoşçakal” demeyeceğiz, yosun gözlü dost.
Ölümsüzlük ise söylenen: senin her birimizde bir parçan yaşayacak.
Sen hırçın dalgaların vurduğu kayalıkların deniz fenerisin ve öyle kalacaksın…
MUĞLA DEVRİMCİLERİ
