Liman Meydanındaki neredeyse uluslararası buluşma noktamız RAŞİT’İN KAHVESİ benzeri bir buluşma noktamız da Kumbahçe’deki ALİ CENGİZ KAFE oldu. Orayı işletmeye açan mahallelimiz Ali ASAL, lakabı ALİKO olduğu için biz oraya “ALİKO’NUN KAHVESİ” dedik. Giritli Mahallesi olarak anılan, Kumbahçe Mahallesi sahilinin son noktasında Bodrum’da en çok Giritli göçmenin yerleştirildiği ve yerleştiği TARLA SOKAK çıkışında denize nazır bir binanın alt kat dairesinde açılan kahvehane.

Aliko’nun Kahvesi de Bodrum’un bir köşesine itelenmiş gibi duran bir mahallenin erkeklerinin çok uzağa gitmeden erkek erkeğe buluşacağı kahve ihtiyacını gidermek üzere açılmıştı. İlk önceleri bu görevi yerine getirirken yaz aylarında turizmin gereksinimi “KAFE” ihtiyacına da hizmet sunmaya başlayınca erkek egemen toplanma yerinden kızlı/erkekli eğleşme mekanına ve mahallelinin de evin dışına çıkıp stres atabileceği, denizin sakinleştirici etkisi altında oturup komşuları ile sohbet etmesini sağladığı bir mekâna dönüştü. Mahalle sakinleri, kapı komşusu olsa bile, birbirlerinin evlerine çat kapı girmekte sakıncası olmasa bile, buluşmayı Aliko’nun Kahvesi’nde yapmayı yeğlediler. Kişisel sorunlarını, mahallenin sorunlarını, politik propagandalarını dile getirdikleri ya da tartıştıkları toplantılarını bu kahvede yaptılar. Mahalleliye sosyalleşmenin kapısını açtı.

Mekân turizmin tamamen söndüğü kış aylarında asli görevine dönmekte yaz sezonuyla birlikte “KAFE” görevine geçiş yapmaktaydı. Tarla Sokak önüne yapılan dolgudan da faydalanarak sahile konulan masa ve sandalyelerde stres atmaya çıkan, yürüyüşüne mola verenler dışında, manzaranın muhteşem olduğu ve günün sıcağı ile kavrulmadığı akşam saatlerinde mahalle sakinlerinin ailece oturup sohbet ettikleri zevkli saatler geçirme seansları ile doldu taştı. Mahalleli akşam gezmeleri ile dostlaşmanın yerine Aliko’nun Kahvesinde buluşup sohbet etmeyi seçmişti. Hiçbir zaman haremlik selamlık ayrışması olmamıştır.

Bu mekân; başka hiçbir yerde gerçekleşmesi mümkün olmayan çok önemli bir buluşmayı da gerçekleştirdi. Mahallenin gençleri ile yaşlılarını, yaş fakı olan kuşakları bir araya getirerek planlanmamış olsa da birbirimizi tanımamıza zemin hazırladı. Bu buluşmalarda yaşlılar gençlere yaşadıkları çağların zorluklarını ve güzelliklerini yaşamlarının tarihini anlatıp nasihat ederken, gençler de yaşlılara karşılaştıkları engellerle vizyonlarını anlattılar. Buradaki randevusuz buluşmalar kuşaklar arası çatışmayı yumuşatırken bir şekilde anlaşmayı, dost olmayı da sağladı. Giritli göçmenleri tanımak isteyen ya da onlarla tanışmak isteyen ya da onları gözlemlemek ve kayda almak isteyen mahalle dışı insanların da uğrak yeri oldu. Manzarasıyla mola vermenin keyifli olduğu bir mekân olarak davetkar bir yer olması asabiyle de bir kahve ya da bir çay içilecek güzel bir mekandı.


Bir zamanlar mahalleli olup yurtdışına göçen Doğan YUVANÇ arkadaşımız her Bodrum ziyaretinde, hobi edindiği fotoğraf makinesi ile mahalle halkıyla en çok rastlaşma imkânı bulduğu Aliko’nun Kahvesinde tüm mahallelinin fotoğraflarını çekerek adeta bir mahalleli albümü yarattı.
Bu mekânda tüm dost arkadaş ve akrabalarınıza rastlamanın yanında kumrularla dostluk kuran Ali Kemal GÜZELKÖYLÜ Amcayı ya da Giritli lisanıyla atalarından duyduğu deyişleri söyleyen Palya lakaplı Fatma SUSAM teyze gibi birçoğunu da görmeniz mümkündü.

Bir dahaki son bölümde bize bu mekanı kazandıran ALİKO’dan ve mekanın akıbetinden bahsedeyim
Görüşmek üzere saygılar














