Sabahın ilk ışıklarıyla toplaşırdık amele pazarında, fırından yeni çıkmış simit elimizde, kenarları hâlâ çıtır, çayımız bol şekerli, parmaklarımız simide yapışmış, çayın buğusu yüzümüze vuruyor, tütünün sarı dumanı ciğerlerimizi dolduruyordu, biraz olsun uykuyu dağıtıyor, biraz olsun günün ağırlığını hafifletiyordu, gözlerimizde hâlâ yarım uykunun boşluğu vardı. Ellerimizde simidin sıcaklığı, içimizde karışık bir heyecan, bekleyiş vardı. İşin başlamasını bekleyen ameleler sessiz, omuzlar hafifçe eğik, yüzlerde yorgunluk, gözlerde sessiz bir hesaplaşma, herkes kendi derdinde ama aynı anda hepimiz bir yerde, işin geleceğini, yevmiyenin ucunu, evde dolapta boşluğun ve üç çocuğun yeni okul defterlerini, harçlıklarını, eksik çantalarını düşünüyorduk, cebimizde birkaç kuruş, yeter mi, yetmez mi, hesaplar dönüp duruyor kafamızda, bugün mutlaka bir işe gitmeliyim, bugün mutlaka yevmiye kazanmalıyım, çünkü evde boşluk büyüyor, kiralar zamlanmış, hayat ağır, ülke böyleydi işte, yoksulluk diz boyu, insanlar yorgun, değişecek gibi değil, belki hep böyle…
Sessizlik var, ama sessizlikten önce bağırışımalar, kahkahalar, tozlar havada dans ediyor, nefesler bulandırıyor sabahın serinliğini, kimse yük taşımıyor henüz, bekleyişin ağırlığı var, ama her adımda yoksulluk hissediliyor, eşitsizlik görünüyor, gözle görülmese de her bakışta, ciğerlerde, parmaklarda, simitte… Simidi kemiriyor, çayı yudumluyor, akşam eve ne götüreceğimi, kirayı nasıl yetiştireceğimi, dolabı biraz doldurup dolduramayacağımı hesaplıyordum, her düşünceyle biraz daha ağırlaşıyordu omuzlarım, içimde çocuklukla karışık bir yorgunluk vardı, ama yine de bir adım atmak, yürümek, günün başlamasını beklemek zorundaydım, çünkü başka yol yoktu, çünkü sabahın ışığında hep buradaydık, ciğerlerimizde duman, ellerimizde simit, gözlerimizde hafif bir hüzün, içimizde umut ve çaresizlik karışımı, ve hayat gidiyordu, biz de onunla birlikte gidiyorduk, birbirine karışan nefeslerimiz, bekleyişimiz, açlığımız ve çocukların eksik çantalarıyla birlikte, sabahın kucağında ağır ama canlı, sessiz ama duyulur bir ritimle…
.
İ.akan
