Ebeveynlerin kabul etmesi gerekir ki sağlık ve kişisel mutluluk notlardan daha önemlidir.
Ebeveynlerin görevi, gerçekleştirilebilir olup olmadıklarına bakmaksızın çocuğun tüm istek ve hayallerini desteklemektir. O hayallerini gerçekleştirmeye teşvik etmektir.
Özellikle tatillerde çocuğun istek ve hayallerine ilgi göstermek gerekir. O daha 11 yaşındaki bir çocuğa 15 günlük bir tatil süresince 100 sayfadan fazla ödev yükleyen iki öğretmenden birine versek o on beş günün sonunda tatil yaptım diyebilecek mi?
Oysa eğitimcilerin ve ebeveynlerin görevi, çocuğu olumlu yönde cesaretlendirerek dinlenme ortamları sağlamak korku ve şüphelerini gidermeye çalışmaktır.
Çocuğun ilgi alanlarını dikkatle dinleyerek veya bunlar hakkında bilgi vererek aktif bir şekilde desteklemek aynı ilgi alanları olan yaşıtlarıyla birlikte olmalarının ortamını hazırlamak olmalıdır.
Çocuğu çok fazla zorlamak veya etkilemeye çalışmak iyi bir yöntem değildir. Ancak tüm fikirlere açık olmanın yararı çoktur.
Sadece ebeveynler değil, eğitimciler de en azından yılda bir iki kez bir veya birkaç sınıf birlikte başka bir kente birkaç günlüğüne geziye gitmeleri yeni yerleri birlikte görmeleri, tanımaları ve sonra farklı gördükleri üzerinde konuşmalarının yararı çoktur. Almanya’da bunu okullar yapıyor. Bu, çocukların tatil günlerinden değil okul günlerinin bir haftasında yapılıyor. Çünkü bu eğitim içeriklidir.
Çocuğun isteklerini ve hayallerini ciddiye almak gerekir. Onları görmezden gelmek çocuğu olumsuz etkiler. Çocuklara birçok farklı fırsat sunmanın ortamı yaratılmalıdır ki, böylece çok çeşitli şeyleri tanıyabilsin. Eğitimde en kötü davranış, bir çocuğa fikirlerinin gerçekçi olmadığını veya saçma olduğunu söylemektir.
Biz yazımızın başından beri sıkça eğitim diyoruz o zaman şu soruyu sormamız gerekir:
Herkes için eşit eğitim fırsatı var mı?
İyi eğitim, ne kadar bir birey için önemliyse, aynı zamanda bilgi toplumunun da temelidir, önemlidir. Eğitime erişimde fırsat eşitliği, iyi donanımlı okullar, modern öğrenme içeriği ve yaşam boyu öğrenme fırsatları vatandaşlar tarafından yaşam kalitesinin temeli olarak algılanmıştır. Eğitim sistemi birçok kişi ve öğretmen kurumları tarafından eleştirilmiştir, eleştiriliyor…
Devam edecek…
