———-
Işıklar İçinde uyusun…
Babam Turan’dan..
.
Öğrendiğim en önemli şey, “inandığın şeyin arkasında sonuna kadar” durman gereğidir!
Aile geleneğidir…
İnandığımız şeyin ardında hayatımız pahasına dururuz…
Bu girizgah şunun için…
Ben bir göçmen İzmirli olarak…
Bu kentin hukukunu savunurken…
40 göbek İzmirli ” eline tutuşturulan bir havuçla” kente ihanet ediyor!
İçim kan ağlıyor…
O kadar yalnızım ki…
Dernekler…
Sendikalar…
Bir rüşvetçi eski bürokratın karşısında esas duruşta olurken…
Onlar adına benim başım yerde…
Menfaat ne aralar…
Ahlakımızı…
Bizi biz yapan değerlerimizi…
Yaktı ve kavurdu…
Ne aralar?
Bedenlerimizden önce çürüdük…
Ruhlarımız rehinde…
Bu kente niye kıyarsınız?
Ne istiyorsunuz?
İnciraltından…
“Gündoğdu”dan!
Tüm özgürlük alanlarınız…
Yok edilecek..
Buna rağmen…
Halâ…
“O”nun yanında iseniz…
Kavgam sizinle de!
Asla…
Asla bu kente kıydırmam size!…
